Karen Diane Magnussen, po mężu Cella (ur. 4 kwietnia 1952 w Vancouver) – kanadyjska łyżwiarka figurowa pochodzenia norwesko-szwedzkiego, startująca w konkurencji solistek. Wicemistrzyni olimpijska z Sapporo (1972) i uczestniczka igrzysk olimpijskich (1968), mistrzyni (1973) i wicemistrzyni świata (1972), mistrzyni Ameryki Północnej (1971) oraz 5-krotna mistrzyni Kanady (1968, 1970–1973). Następnie trenerka łyżwiarstwa figurowego.
Życiorys Urodziła się w rodzinie Szwedki Glorii i Norwega Alfa Magnussena. Jej rodzice widzieli talent córki, dlatego aktywnie wspierali jej rozwój i karierę.
W 1969 roku tuż przed mistrzostwami świata doznała przeciążeniowych złamań w obu nogach przez co trzy miesiące spędziła w gipsie. Mistrzostwa obejrzała jeżdżąc na wózku inwalidzkim, ale już wtedy planowała powrót do sportu, pomimo tego, że lekarze przewidywali jej kalectwo.
W 1972 roku została wicemistrzynią olimpijską, zaś 1 marca 1973 roku trzecią kanadyjską solistką, po Scott i Burce, która zdobyła tytuł mistrzyni świata.
Po zakończeniu kariery występowała w rewii Ice Capades do 1977 roku. Następnie podjęła pracę trenerki w Bostonie i Vancouver. W 2009 roku została trenerką i dyrektorką w North Shore Winter Club. Ponadto założyła Fundusz Karen Magnussen, który wspierał młodych łyżwiarzy w zapewnieniu im dostępnych finansowo treningów.
28 listopada 2011 roku zatruła się trującym gazem, amoniakiem, w North Shore Winter Club (jej rodzice byli jednymi z członków założycieli), gdzie przygotowywała się do nauczania młodych łyżwiarzy. Amoniak przypalił jej tkankę płucną i struny głosowe, przez co miała problemy z oddychaniem, snem i przewlekłym kaszlem. Dodatkowo toczyła batalię z towarzystwami ubezpieczeniowymi, które nie chciały wypłacić jej odszkodowania. Incydent sprawił, że zaczęła chorować na dwie choroby autoimmunologiczne związane z jej lekami (12 tabletek dziennie) i artretyzm w stawach przez co musiała przestać pracować w klubie. Jej były klub Connaught Skating Club organizował zbiórki pieniędzy na jej leczenie i życie m.in. poprzez rewie w których brało ponad 100 łyżwiarzy.
Ma męża Tony'ego Cellę, córkę i dwóch synów.
Osiągnięcia Zawody 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 Międzynarodowe Igrzyska olimpijskie 7 2 Mistrzostwa świata 12 7 4 3 2 1 Mistrzostwa Ameryki Północnej 4 2 1 Krajowe Mistrzostwa Kanady 1 4 2 1 2 1 1 1 1
Nagrody i osiągnięcia Galeria Sławy Skate Canada – 1996 Oficerski Order Kanady
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Kanadyjskie łyżwiarki solistki Kategoria:Kanadyjscy medaliści olimpijscy Kategoria:Kanadyjscy olimpijczycy (Grenoble 1968) Kategoria:Kanadyjscy olimpijczycy (Sapporo 1972) Kategoria:Łyżwiarze figurowi na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1968 Kategoria:Łyżwiarze figurowi na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1972 Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1972 Kategoria:Odznaczeni Orderem Kanady Kategoria:Ludzie urodzeni w Vancouver Kategoria:Urodzeni w 1952