mały|Kapelusze Parasolka bruzdkowana, czernidłak bruzdkowany (Parasola schroeteri (P. Karst.) Redhead, Vilgalys & Hopple) – gatunek grzybów należący do rodziny kruchaweczkowatych (Psathyrellaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Parasola, Psathyrellaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go w 1879 r. Petter Adolf Karsten, nadając mu nazwę Coprinus scroeteri. W jego nazwie uczcił niemieckiego mykologa Josepha Schroetera. W wyniku badań filogenetycznych prowadzonych na przełomie XX i XXI wieku mykolodzy ustalili, że rodzaj Coprinus jest polifiletyczny i rozbili go na kilka rodzajów. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadali temu gatunkowi Scott Alan Redhead, Rytas J. Vilgalys i David Heinrich Hopple w 2001 r. Synonimy: Coprinus nudiceps P.D. Orton 1972 Coprinus schroeteri P. Karst. 1879 Parasola nudiceps (P.D. Orton) Redhead, Vilgalys & Hopple 2001 W 1898 r. Stanisław Chełchowski nadał temu grzybowi nazwę czernidłak bruzdkowany. Wówczas miał on nazwę naukową Coprinus schroeteri. Po przeniesieniu do rodzaju Parasola nazwa ta stała się niespójna z obecną nazwą naukową. W 2025 r. Komisja ds. Polskiego Nazewnictwa Grzybów Polskiego Towarzystwa Mykologicznego nadała nową nazwę parasolka bruzdkowana.
Morfologia Kapelusz Średnica 7–13 mm, wysokość 3–4 mm. Jest szeroko wypukły, bladopomarańczowy z pomarańczowawym środkiem, bruzdowany prawie do środkowej części kapelusza, nagi. Trzon Wysokość 20–40 mm, grubość 1–2 mm, prawie prosty z nieco bulwiastą podstawą, hialinowy. Blaszki Wolne, rzadkie, początkowo w kolorze kapelusza, ale po osiągnięciu dojrzałości zmieniają kolor na czarny. Liczba blaszek około 27, międzyblaszki 0–1. Cechy mikroskopowe Wysyp zarodników czarny. Strzępki w skórce kapelusza bez szczecin, w trzonie bez kaulocystyd, ale z zewnętrznymi osadami kryształów. Cheilocystyd brak, Pleurocystydy rzadkie, duże, wydłużone do cylindrycznych, o wymiarach 65 × 22 µm. Zarodniki o wymiarach 12,7–15,1 × 8,8–12,2 µm, ciemnobrązowe do czarnych, duże, prawie trójkątne w kształcie ziaren kukurydzy z ekscentrycznymi porami zarodkowymi.
Występowanie Znane jest występowanie Parasola schroeteri w wielu krajach Europy, a także na jednym stanowisku na wschodnim wybrzeżu Ameryki Północnej. Władysław Wojewoda w swoim zestawieniu grzybów wielkoowocnikowch Polski w 2003 r. podaje 4 jego stanowiska. Wszystkie pochodzą z końca XIX wieku. W. Wojewoda uważa występowanie tego gatunku w Polsce za wątpliwe. Kilka nowych stanowisk tego gatunku znajduje się w internetowym atlasie grzybów. P. schroeteri zaliczony w nim jest do gatunków zagrożonych i wartych objęcia ochroną.
Podobnie jak inne gatunki tego rodzaju, Parasola schroeteri występuje głównie na odchodach zwierząt, zwłaszcza roślinożernych.
Przypisy Władysław Wojewoda, Checklist of Polish Larger Basidiomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów podstawkowych Polski, Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2003, .
Kategoria:Kruchaweczkowate Kategoria:Mykobiota Polski