Carol Sherriff (z domu Sherriff, po pierwszym mężu Carol Zeeman, a po drugim Carol Campling; ur. 20 października 1946 w Sydney) – australijska tenisistka, półfinalistka French Championships 1965 w grze podwójnej. Pochodzi z tenisowej rodziny, którą zapoczątkował jej ojciec Ross Sherriff (ur. 1919, zm. 11 kwietnia 2007), a kontynuowało starsze rodzeństwo: brat Frederick Sherriff (ur. 1943) i siostra Gail Sherriff Chanfreau (ur. 1945). Cała czwórka wystąpiła podczas singlowych zawodów w wielkoszlemowym Australian Championships 1964.
Kariera tenisowa Carol Sherriff zaczęła pojawiać się w seniorskich rozgrywkach już jako nastolatka, na początku lat 60. w Australii. Pierwszy raz w turnieju wielkoszlemowym wystąpiła w Australii w 1962 roku (miała wówczas niewiele ponad 15 lat), gdzie przegrała w pierwszej rundzie. W październiku 1963 roku wystąpiła w grze mieszanej w australijskim Strathfield w parze ze swoim ojcem Rossem Sherriffem. Odpadli w ćwierćfinale. W grze pojedynczej przegrała w drugiej rundzie. W marcu 1964 roku w Tamworth, u boku starszej siostry Gail Sherriff, doszła aż do finału gry podwójnej. W decydującym meczu uległy Robyn Ebbern i Madonnie Schacht 4:6, 2:6.
W styczniu 1965 roku w Hobart uległa w półfinale singla swojej siostrze 3:6, 8:6, 0:1 (krecz). W grze mieszanej w parze z Johnem Newcombe’em przegrali w finale z małżeństwem Rosie Darmon–Pierre Darmon 4:6, 4:6. Pierwszy turniej wygrała trzy miesiące później w Nicei w grze podwójnej. Wspólnie z siostrą pokonały Julie Heldman i Helgę Schultze 6:3, 6:8, 6:4. Podczas wielkoszlemowego French Championships w singlu odpadła w drugiej rundzie. W grze podwójnej w parze z siostrą Gail spisały się znacznie lepiej – w debiucie osiągnęły fazę półfinałową. W ćwierćfinale wyeliminowały ubiegłoroczne finalistki Normę Baylon i Helgę Schultze 6:2, 10:8. W meczu o wejście do finału uległy jednak Françoise Durr i Jeanine Lieffrig 2:6, 3:6. W sierpniu 1965 roku wygrała swój pierwszy turniej w grze pojedynczej. Miało to miejsce w małych zawodach rozgrywanych we francuskim Arcachon.
Rok 1966 rozpoczęła od ćwierćfinałów w grze podwójnej i mieszanej podczas Australian Championships. Wynik ten powtórzyła w deblu na French Championships. W dniu 22 czerwca 1966 roku Carol Sherriff zmierzyła się ze swoją siostrą Gail Sherriff w drugiej rundzie Wimbledonu. Wydarzenie to odbiło się szerokim echem w świecie tenisowym, gdyż był to pierwszy siostrzany pojedynek na kortach Wimbledonu od roku 1884, kiedy Maud Watson pokonała Lillian. Następny taki pojedynek odbył się dopiero w 2000 roku między Venus a Sereną Williams. Pierwszego seta po zaciętym boju zapisała na swoim koncie Carol 10:8, ale ostatecznie mecz wygrała starsza z sióstr Sherriff 8:10, 6:3, 6:3.
W maju 1967 podczas French Championships przegrała indywidualnie w pierwszej rundzie z Evą Lundquist 7:5, 2:6, 3:6. W deblu wystąpiła z nową partnerką – Olgą Morozową, lecz również nie wygrały żadnego meczu. Miesiąc później na Wimbledonie wygrała w pierwszej rundzie z Therese MacKay 6:1, 6:4, ale odpadła w następnej po porażce z Mary-Ann Eisel 3:6, 3:6. W sierpniu 1967 roku awansowała do ćwierćfinału w Kitzbühel, w którym przegrała z Helgą Niessen 1:6, 1:6. Tydzień później zaszła rundę dalej podczas zawodów w Bejrucie – porażka z Vlastą Vopičkovą 3:6, 8:10.
Podczas Australian Championships 1968 przegrała w pierwszej rundzie singla z rozstawioną z numerem drugim Rosie Casals 2:6, 1:6. Amerykanka w trzeciej rundzie wyeliminowała również jej starszą siostrę Gail (1:6, 0:6). Młode Australijki stanęły po przeciwnych stronach siatki w drugiej rundzie turnieju deblowego. Carol w parze z Heather McKechnie, a Gail z Margaret Smith Court. Lepsza okazała się starsza i bardziej doświadczona Gail, wygrywając 6:1, 6:1. W ostatnim miesiącu przed rozpoczęciem Ery Open tenisa (oficjalnie przyjmuje się 22 kwietnia 1968 roku) wspólnie z siostrą wygrała trzy duże turnieje w grze podwójnej na Riwierze Francuskiej – w Menton, Nicei i Monte Carlo.
W pierwszym wielkoszlemowym turnieju w nowej epoce tenisa, French Open 1968 w singlu odpadła w drugiej rundzie, ale w deblu wraz z siostrą doszły do ćwierćfinału. W meczu o najlepszą czwórkę turnieju przegrały z Françoise Durr i Ann Haydon-Jones 5:7, 4:6. U boku siostry wygrała tego lata jeszcze kolejne dwa tytuły – w Casablance i Knokke-Heist. Szczególnie ten drugi triumf w Belgii był znaczący, gdyż w finale pokonały Helgę Schultze i Judy Tegart 4:6, 6:4, 6:4.
Później osiągnęła jeszcze dwa ćwierćfinały deblowe podczas Wimbledonu w 1969 roku oraz Australian Open w 1971, a następnie zniknęła z rozgrywek wielkoszlemowych. Pojawiała się okazjonalnie w mniejszych turniejach w Australii i RPA aż do roku 1976, kiedy to powróciła do rozgrywek. Podczas Australian Open w grze podwójnej wystąpiła w parze z Margaret Smith Court. Mimo tak znakomitego towarzystwa osiągnęła tylko fazę ćwierćfinałową, w której australijski duet uległ drugiej parze turnieju Lesley Turner Bowrey–Renáta Tomanová 6:3, 1:6, 0:6.
Ostatni raz wystąpiła w styczniu 1977 roku podczas Australian Open, gdzie przeszła trzystopniowe kwalifikacje, odpadając w pierwszej rundzie turnieju głównego. W grze podwójnej odpadła na tym samym etapie.
Po zakończeniu kariery seniorskiej z powodzeniem kontynuuje występy w rozgrywkach seniorek. Sezon 2017 zakończyła na piątym miejscu w kategorii 70+, a najwyżej była sklasyfikowana na drugim miejscu w lipcu 2001 roku w kategorii 55+.
Życie prywatne W marcu 1970 roku wyszła za mąż za swojego partnera w grze mieszanej Colina Zeemana. Później po raz drugi wyszła za mąż za Chrisa Camplinga. W ich domu w Denistone w kwietniu 2007 roku odbyły się uroczystości pogrzebowe Rossa Sherriff.
Historia występów wielkoszlemowych Legenda
Turniej Australian Open odbył się dwukrotnie w 1977 roku (styczeń i grudzień), za to nie został rozegrany w 1986.
Występy w grze pojedynczej Turniej 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 Tytuły (w EO) Z–P (w EO) Australian Open 1R A 1R A 2R A 1R A A 1R A A A A 1R 1R A 0 / 7 (0 / 3) 1 – 7 (0 – 3) French Open A A A 2R 1R 1R 2R A A A A A A A A A 0 / 4 (0 / 1) 0 – 4 (0 – 1) Wimbledon A A A 2R 2R 2R 2R 1R A A A A A A Q2 A 0 / 5 (0 / 2) 4 – 5 (1 – 2) US Open A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 (0 / 0) 0 – 0 (0 – 0) Ranking na koniec rokuOficjalny komputerowy ranking WTA rozpoczął się od 1975 roku. Dane wcześniejsze podane na podstawie danych zawartych na tennisforum.com. – – 188 51 66 46 58 83 – – – – – – – – 0 / 16 (0 / 6) 5 – 16 (1 – 6)
Występy w grze podwójnej Turniej 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 Tytuły (w EO) Z–P (w EO) Australian Open A A A 2R QF A 2R A 2R QF A A A A QF 1R A 0 / 7 (0 / 4) 4 – 7 (2 – 4) French Open A A A SF QF 1R QF 3R A A A A A A 2R A 0 / 6 (0 / 3) 10 – 6 (5 – 3) Wimbledon A A A 2R A 1R 1R QF A A A A A A 1R A 0 / 5 (0 / 3) 3 – 5 (3 – 3) US Open A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 (0 / 0) 0 – 0 (0 – 0) Ranking na koniec roku Ranking nie był publikowany 0 / 18 (0 / 10) 17 – 18 (10 – 10)
Występy w grze mieszanej Turniej 1962 1963 1964 1965 1966 1967 1968 1969 1970 1971 1972 1973 1974 1975 1976 1977 Tytuły (w EO) Z–P (w EO) Australian Open A A A A QF A 2R A nie był rozgrywany 0 / 2 (0 / 2) 2 – 2 (0 – 0) French Open A A A 1R 1R 2R 2R 1R A A A A A A 2R A 0 / 6 (0 / 3) 2 – 5 (2 – 3) Wimbledon A A A 4R 2R 1R 3R 2R A A A A A A A A 0 / 5 (0 / 2) 3 – 4 (1 – 1) US Open A A A A A A A A A A A A A A A A 0 / 0 (0 / 0) 0 – 0 (0 – 0) 0 / 13 (0 / 5) 7 – 11 (3 – 4)
Finały turniejów WTABrak jest szczegółowych danych na temat turniejów tenisowych rozgrywanych w latach 60., lecz podsumowanie każdego poszczególnego sezonu na tennisforum.com podają wszystkie rozegrane turnieje, a wśród nich zwycięstwa Carol Sherriff.
Gra pojedyncza 7 (4–3) Przed Erą Open 3 (2–1)
W Erze Open 4 (2–2)
Gra podwójna 15 (7–8) Przed Erą Open 9 (5–4)
W Erze Open 6 (2–4)
Gra mieszana 3 (1–2) Przed Erą Open 2 (1–1)
W Erze Open 1 (0–1)
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Sylwetka na stronie archivesdutennisfeminin.over-blog.com Sylwetka na ITF Seniors Tennis Sylwetka na stronie db4tennis.com
Kategoria:Australijskie tenisistki Kategoria:Ludzie urodzeni w Sydney Kategoria:Urodzeni w 1946