Roman Malinowski (ur. 26 lutego 1935 w Białymstoku, zm. 31 sierpnia 2021 w Jabłonnie) – polski polityk, działacz ruchu ludowego.
W 1980 minister przemysłu spożywczego i skupu, w okresie 1980–1985 wiceprezes Rady Ministrów, w latach 1985–1989 marszałek Sejmu IX kadencji, prezes Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego (1981–1989). Poseł na Sejm PRL VII, VIII i IX kadencji.
Życiorys Syn Antoniego i Marii. W 1948 ukończył szkołę podstawową, w 1952 szkołę średnią, a w 1956 studia na Wydziale Rolnym Szkoły Głównej Planowania i Statystyki w Warszawie. W 1972 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych w SGPiS.
W latach 1948–1956 działał w Związku Młodzieży Polskiej, a od 1956 w Zjednoczonym Stronnictwie Ludowym. Od 1956 do 1957 zasiadał w Zarządzie Głównym Związku Samopomocy Chłopskiej na stanowisku instruktora. W latach 1957–1958 był starszym radcą w Głównym Urzędzie Statystycznym, od 1958 do 1963 ekonomistą w Centralnym Związku Spółdzielni Oszczędnościowo-Pożyczkowej, a w okresie 1963–1958 w Wydziale Ekonomiczno-Rolnym Naczelnego Komitetu ZSL. W latach 1969–1973 był zastępcą członka NK ZSL. Od 1969 do 1971 pełnił funkcję wiceprezesa Centralnego Zarządu Związku Spółdzielni Mleczarskich.
W latach 1971–1973 był przewodniczącym prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi. Od 1971 do 1973 pełnił funkcję wiceprezesa łódzkiego Wojewódzkiego Komitetu ZSL. Pełnił urząd Wojewody Łódzkiego. 22 października 1975 zasiadł w prezydium NK ZSL jako jego sekretarz (sekretarzem był do kwietnia 1980). Pełnił mandat posła na Sejm PRL VII, VIII i IX kadencji (1976–1989). W czasie IX kadencji (1985–1989) był marszałkiem Sejmu. Od kwietnia 1980 do listopada 1985 był wicepremierem, a od kwietnia do października 1980 ministrem przemysłu spożywczego i skupu. W latach 1981–1989 pełnił funkcję prezesa Naczelnego Komitetu ZSL.
Od maja 1983 do maja 1987 członek Rady Krajowej Patriotycznego Ruchu Odrodzenia Narodowego. Przewodniczący Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej od 1987 do 1991. Inicjator Konferencji Przewodniczących Parlamentów Europy, Stanów Zjednoczonych i Kanady – sygnatariuszy Organizacji Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie w Warszawie w 1988. W 1982 został przewodniczącym Społecznego Komitetu Budowy Pomnika Wincentego Witosa w Warszawie, który został odsłonięty w 1985J. Sałkowski, T. Iwanowska, Na odsłonięcie pomnika Wincentego Witosa – a Polska winna trwać wiecznie, Warszawa 1985, s. 21.. 2 września 1982 na mocy decyzji Biura Politycznego KC PZPR wszedł w skład Komitetu Honorowego uroczystości żałobnych Władysława Gomułki„Trybuna Robotnicza”, nr 173, 3–5 września 1982, s. 1–2..
Zwolennik rozmów z opozycją. Współtwórca koalicji ZSL, „Solidarności”, i Stronnictwa Demokratycznego w Sejmie kontraktowym w 1989. W 1989, w wyniku przekształcenia ZSL, przystąpił do Polskiego Stronnictwa Ludowego „Odrodzenie”, a następnie do Polskiego Stronnictwa Ludowego. Został przewodniczącym Zespołu Doradców przy przewodniczącym Rady Naczelnej PSL. W 2005 wysuwany przez PSL na honorowego przewodniczącego obrad Sejmu z okazji 25-lecia „Solidarności”. Od 2009 do 2017 zasiadał w Radzie Instytutu Lecha Wałęsy, był również przewodniczącym Klubu „Dobro Wspólne Ponad Podziałami” przy Instytucie Lecha Wałęsy.
Od 1981 do 1986 przewodniczył Radzie Gospodarki Żywnościowej. W 1987 był członkiem komitetu honorowego (honora komitato) na 72. Światowym Kongresie EsperantoKangresa libro 1987 julio 25 – auxgusto 1, 72a Universala Kongreso de Esperanto, na którym mówił o pomyśle utworzenia Światowego Centrum Esperanto w Białymstoku. W 2011 zasiadał w honorowym komitecie ds. obchodów jubileuszu 80 lat „Zielonego Sztandaru”.
Autor wielu prac naukowych i publicystycznych z zakresu polityki agrarnej, ekonomiki rolnictwa, problemów społeczno-gospodarczych i politycznych.
Był żonaty z Mironą.
Pochowany z honorami państwowymi 6 września na cmentarzu w Jabłonnie koło Legionowa. W pogrzebie uczestniczyli politycy PSL, w tym prezes partii Władysław Kosiniak-Kamysz, wicemarszałek Sejmu Piotr Zgorzelski, marszałek województwa mazowieckiego Adam Struzik, były premier Waldemar Pawlak oraz poseł do Parlamentu Europejskiego Jarosław Kalinowski. Rodzinie wręczono list kondolencyjny od marszałek Sejmu Elżbiety Witek.
Wyniki wyborcze Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik 1976 Front Jedności Narodu Sejm PRL VII kadencji nr 41 (Łódź-Śródmieście) 394 710 (98,17%). 1980 Front Jedności Narodu Sejm PRL VIII kadencji nr 31 (Konin) 295 831 (99,05%). 1985 Patriotyczny Ruch Odrodzenia Narodowego Sejm PRL IX kadencji lista krajowa 20 007 923 (97,91%). 1989 Zjednoczone Stronnictwo Ludowe Sejm PRL X kadencji lista krajowa 7 030 223 (41,22%).
Odznaczenia (wybrane) Order Sztandaru Pracy I klasy Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi (1964) Złota Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” (1986)Odznaczenie sportowe dla R. Malinowskiego, „Dziennik Ludowy”, nr 170, 24 lipca 1986, s. 8. Złoty Medal „Polacy w szeregach Armii Czerwonej 1941–1945” (1985)Zjazd kombatantów chłopskich, „Za Wolność i Lud”, nr 51–52, 21 grudnia 1985, s. 11. Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej (1984)Redakcja „DL” wyróżniona Złotą Odznaką Honorową TPPR, „Dziennik Ludowy”, nr 71, 22 marca 1984, s. 2. Złoty Medal „Za Zasługi w Umacnianiu Przyjaźni PRL-ZSRR” (1987, TPPR)Przyjaciół trzeba szukać blisko, „Przyjaźń”, nr 23, 5 czerwca 1987, s. 4. Złota odznaka „Za zasługi dla rozwoju polskiego kolarstwa” (1983)Kolarskie odznaczenia, „Trybuna Ludu”, nr 154, 1 lipca 1983, s. 8. Honorowa Odznaka Ludowej Spółdzielni Wydawniczej (1985)Osiągnięcia i plany ludowej oficyny, „Dziennik Ludowy”, nr 149, 27 czerwca 1985, s. 2. Order Ludowej Republiki Bułgarii I stopnia (Bułgaria, 1988)Bułgarskie odznaczenie dla R. Malinowskiego, „Trybuna Robotnicza”, nr 190, 17 sierpnia 1988, s. 2. Medal „Romarico Cordero” (Kuba, 1987)Order „Romerico Cordero” dla Romana Malinowskiego, „Dziennik Ludowy”, nr 207, 5 września 1987, s. 1–2. Złoty Order „Gwiazda Przyjaźni między Narodami” (NRD, 1986)Uroczystość w Ambasadzie NRD, „Dziennik Ludowy”, nr 75, 29 marca 1986, s. 1. Order Przyjaźni Narodów (ZSRR, 1989)„Trybuna Robotnicza”, nr 25, 30 stycznia 1989, s. 2.
Przypisy
Bibliografia Nota biograficzna na stronie sejmowej Informacje w BIP IPN
Kategoria:Absolwenci Szkoły Głównej Handlowej Kategoria:Członkowie Rady Krajowej PRON Kategoria:Działacze spółdzielni „Samopomoc Chłopska” Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Działacze Związku Młodzieży Wiejskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Białymstoku Kategoria:Marszałkowie Sejmu Polski Ludowej Kategoria:Ministrowie przemysłu spożywczego i skupu PRL Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni kubańskimi odznaczeniami Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” Kategoria:Odznaczeni Orderem „Gwiazda Przyjaźni między Narodami” Kategoria:Odznaczeni Orderem Sztandaru Pracy I klasy Kategoria:Odznaczeni Złotą Odznaką Honorową Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Polacy odznaczeni bułgarskimi orderami i odznaczeniami Kategoria:Polacy odznaczeni niemieckimi orderami i odznaczeniami Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów Kategoria:Politycy Polskiego Stronnictwa Ludowego Kategoria:Politycy PSL „Odrodzenie” Kategoria:Polscy ekonomiści Kategoria:Posłowie z Listy Krajowej (PRL) Kategoria:Posłowie z okręgu Konin (PRL) Kategoria:Posłowie z okręgu Łódź Śródmieście (PRL) Kategoria:Prezesi Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego Kategoria:Przewodniczący Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Łodzi Kategoria:Wicepremierzy PRL Kategoria:Wojewodowie łódzcy (Polska Rzeczpospolita Ludowa) Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2021