Phyllachoraceae Theiss. & P. Syd. – rodzina grzybów z klasy Sordariomycetes.
Charakterystyka Są szeroko rozprzestrzenione i występują w różnych strefach klimatycznych. Liczne gatunki są pasożytami roślin porażającymi ich liście i pędy.
Owocniki typu perytecjum powstają zazwyczaj w skupiskach w pseudostromie zanurzonej w tkance rośliny. W ujściu owocników znajdują się peryfizy. Ściany perytecjów zbudowane z cienkościennych, hialinowych lub brunatnych, zbitych strzępek. Worki cylindryczne lub maczugowate, cienkościenne, zazwyczaj z niewielkim, nieamyloidalnym aparatem apikalnym. Wstawki przeważnie cienkościenne, dość szerokie i zazwyczaj zanikające w trakcie dojrzewania owocników. Askospory przeważnie nieseptowane, szkliste, cienkościenne, gładkie, o kształcie mniej więcej elipsoidalnym, ale często niesymetryczne. W worku czasami ułożone są w dwóch rzędach. Niektóre anamorfy wytwarzają zarodniki konidialne i spermacja. Dokonują one infekcji wtórnych.
Należące do tej rodziny gatunki wywołują m.in. takie grzybowe choroby roślin jak: czarna plamistość liści traw i czerwona plamistość liści śliwy.
Systematyka Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Phyllachoraceae, Phyllachorales, Sordariomycetidae, Sordariomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi.
Taxon ten do systematyki grzybów wprowadzili w 1915 r. Ferdinand Theissen i Hans Sydow w 1915 r. Typem nomenklatorycznym jest rodzaj Phyllachora Nitschke ex Fuckel 1870. Według aktualizowanej klasyfikacji Species Fungorum bazującej na Dictionary of the Fungi do rodziny Phyllachoraceae należą bardzo liczne rodzaje. Do rodzajów o większym znaczeniu w praktyce rolniczej należą m.in.: Phyllachora Nitschke ex Fuckel 1870 Polystigma DC. 1815
Przypisy