Aleksandyr Rajczew (; ur. 11 kwietnia 1922 w Łomie, zm. 28 października 2003 w Sofii) – bułgarski kompozytor.
Życiorys W latach 1943–1947 studiował kompozycję w konserwatorium w Sofii u Panczo Władigerowa. W latach 1949–1950 był uczniem Zoltána Kodálya i Jánosa Viskiego (kompozycja) oraz Jánosa Ferencsika (dyrygentura) w akademii muzycznej w Budapeszcie. Od 1950 roku był wykładowcą konserwatorium w Sofii, w latach 1970–1978 był rektorem tej uczelni. Od 1980 do 1990 roku był przewodniczącym związku kompozytorów bułgarskich.
Otrzymał tytuł Ludowego Artysty Bułgarii (1971) i dwukrotnie nagrodę im. Georgi Dimitrowa. Odznaczony Orderem Stara Płanina I klasy (1997). W 1990 roku został wybrany na członka .
Twórczość Czołowe miejsce w twórczości Rajczewa zajmują dzieła symfoniczne, często mające charakter programowy. Jego muzyka wyrasta z tradycji neoromantycznej, sięgał jednak także po nowsze techniki kompozytorskie, widoczne w motoryce, polifonizacji faktury i nawiązaniach do muzyki ludowej. W utworach wokalno-instrumentalnych oraz scenicznych często odwoływał się do tematyki narodowej, w tym dotyczącej walki z okupacją turecką w XIX wieku i antyfaszystowskiego ruchu oporu w czasie II wojny światowej.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Bułgarscy kompozytorzy operowi Kategoria:Odznaczeni Orderem Stara Płanina Kategoria:Ludzie urodzeni w Łomie Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2003