Łazar Nikołow, (ur. 26 sierpnia 1922 w Burgasie, zm. 7 lutego 2005 w Sofii) – bułgarski kompozytor.
Życiorys W latach 1942–1947 studiował w konserwatorium w Sofii u Dimityra Nenowa (fortepian i kompozycja) oraz Panczo Władigerowa (kompozycja). Od 1961 roku był wykładowcą tej uczelni. W latach 1966–1969 był sekretarzem, a od 1992 roku przewodniczącym związku kompozytorów bułgarskich.
Otrzymał nagrodę związku kompozytorów bułgarskich (1983 i 1984) oraz nagrodę Académie des Beaux-Arts (1992). W 1982 roku odznaczony został Orderem Ludowej Republiki Bułgarii.
Twórczość We wczesnym okresie swojej twórczości nawiązywał do nurtu neoklasycznego. Był jednym z nielicznych bułgarskich kompozytorów po 1945 roku, którzy zaadaptowali współczesne techniki kompozytorskie, w latach 60. w poszukiwaniu nowych zjawisk brzmieniowych zwrócił się ku aleatoryzmowi, atonalności i politonalności. W twórczości Nikołowa dominuje muzyka instrumentalna, co znajduje swój przejaw także w utworach wokalnych, w których głos traktowany jest instrumentalnie.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Bułgarscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2005 Kategoria:Ludzie urodzeni w Burgasie