Elwira Watała

mały|Elwira Watała i aktorka Barbara Krafftówna Elwira Watała () – doktor habilitowana filologii rosyjskiej, pisarka, dziennikarka.

Życiorys Urodzona w Tuwińskiej Republice Ludowej. Dziecięce lata spędziła w Omsku, następnie w pobliżu Władywostoku ukończyła szkołę średnią, a w Charkowie – politechnikę. Następnie została absolwentką Uniwersytetu Warszawskiego.

Pracę dziennikarską rozpoczęła w ilustrowanym tygodniku „Panorama Śląska”. Była kierowniczką empiku w Radomiu. Organizowała spotkania ze znanymi ludźmi (tzw. „Wieczorne eony”). Gościli u niej m.in. Daniel Olbrychski i Jerzy Urban. Dzięki naczelnemu redaktorowi „Panoramy Śląskiej”, Sokołowskiemu, została redaktorką tygodnika i w związku z nową pracą wyjechała do Moskwy w celu przeprowadzeniu wywiadów ze znanymi osobistościami. Tam poznała rosyjskiego reżysera Andrieja Tarkowskiego, córkę Stalina – Swietłanę Alliłujewę, aktora Władimira Wysockiego oraz kompozytora ballad Bułata Okudżawę.

Doktorat poświęcony rosyjskiemu poecie Sergiuszowi Jesieninowi obroniła na Uniwersytecie Śląskim.

Pracę dziennikarską łączyła ze stanowiskiem wykładowczyni języka rosyjskiego na uniwersytecie w Sosnowcu.

Otrzymała stypendium i obroniła habilitację w Uniwersytecie Moskiewskim. W tym czasie zbierała materiały historyczne do planowanych książek.

Będąc na emeryturze, poświęciła się pisarstwu. Opublikowała kilkanaście książek historycznych, w których opisywała znanych ludzi.

Twórczość Pierwszą publikacją literacką była biografia rosyjskiego poety Sergiusza Jesienina, stworzona wraz z Wiktorem Woroszylskim (wydana w 1973). Książkę przetłumaczono na kilka języków: angielski, włoski, rosyjski i węgierski.

Autorka biografii Grigorija Rasputina pt. „Григорий Распутин без мифов и легенд” wydanej w 2000 przez wydawnictwo Armada.

Jedyną (spośród czterech w języku rosyjskim) książką przetłumaczoną na polski są „Любовные утехи русских цариц”, czyli „Miłosne igraszki rosyjskich caryc”, które na polskim rynku pojawiły się w 2006. Od tamtej pory autorka zaczęła pisać wyłącznie po polsku.

W Polsce zyskała popularność dzięki cyklowi książek „Skandale historii”, w których odkrywała sekrety i seksualne ekscesy postaci znanych z kart historii. W 2011 wydała „Mój chory de Sade. Studium dewiacji i tyranii”, gdzie przedstawiła analizę dewiacji opisywanych przez markiza de Sade.

Według autorki, książki „Córka Stalina”, oraz „Kobiety wokół Stalina” są cennym materiałem źródłowym czasów komunizmu, jego upadku, jak i wpływu na dzisiejszy świat. Watała opisała w nich tragedię i dramat kobiet z otoczenia Stalina, a również uciemiężenie narodu przez system.

„Matrioszki. Fortuna, seks i łzy” wydana w 2017 dotyczy trzydziestoletniego pobytu autorki w Moskwie i jej spotkań z rosyjskimi celebrytami, oligarchami, wojskowymi i politykami.

Autorka, poczynając od czasów Stalina, a kończąc na rządach Putina, opisuje ten okres nie tylko z perspektywy naukowca, ale również osoby dotkniętej przez zmiany ustrojowe i kulturowe.

Opublikowane książki Wydane w języku polskim „Życie Sergiusza Jesienina” (1973; ) „Miłosne igraszki rosyjskich caryc” (Rytm 2006; ) „Wielcy zboczeńcy” (Rytm 2007; ); (Videograf 2013; ) „Cuchnący Wersal” (Rytm 2007; ); (Videograf 2013; ) „Wielkie nimfomanki” (Rytm 2008; ) „Carskie Polki” (Rytm 2008; ) „Odcięte głowy władców” (Rytm 2009; ); (Videograf 2013; ) „Seks w królewskich alkowach” (Rytm 2009; ); (Videograf 2013; ) „Mój chory de Sade. Studium dewiacji i tyranii” (Bellona 2011; ) „Sodomici” (Videograf 2013; ) / „Krótka historia homoseksualizmu: Geje” (Videograf 2015; ) „Córka Stalina” (Videograf 2013; ) „Kobiety wokół Stalina” (Videograf 2014; ) „Najsłynniejsze lesbijki świata” (Videograf 2017; ) / „Krótka historia homoseksualizmu: Lesbijki” (Videograf 2016; ) „Matrioszki. Fortuna, seks i łzy” (Rytm 2017; ) „Jeden zero dla Baśki” (Wydawca Arkadiusz Siejda; )

Wydane w języku rosyjskim „Григорий Распутин без мифов и легенд”/„Grigorij Rasputin bez mitów i legend” (Армада-Пресс 2000, ) „Любовные утехи русских цариц”/„Miłosne igraszki rosyjskich caryc” (ЭКСМО-Пресс 2000, ) przetłumaczona na jęz. pol. „Великие любовницы”/„Wielkie kochanki (ЭКСМО-Пресс 2001, ) „Великие рогоносцы”/„Wielcy rogacze” (ЭКСМО-Пресс 2002, )

Przypisy

Kategoria:Absolwenci uczelni w Charkowie Kategoria:Ludzie związani z Moskwą Kategoria:Ludzie związani z Omskiem Kategoria:Polacy pochodzenia rosyjskiego Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Polscy pisarze XX wieku Kategoria:Polscy pisarze XXI wieku Kategoria:Rosyjscy literaturoznawcy Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Urodzeni w XX wieku