Poziewnik dwudzielny (Galeopsis bifida Boenn.) – gatunek rośliny należący do rodziny jasnotowatych. Występuje na rozległych obszarach Europy i północnej Azji – od Francji i Wysp Brytyjskich, poprzez Turcję, region Kaukazu, Rosję, po Mongolię, rozległe obszary Chin, Korei i Japonię. Zawleczony rośnie także w Ameryce Północnej. W Polsce jest pospolity na terenie całego kraju.
Morfologia Pokrój Roślina zielna o łodydze zwykle do 0,6, czasem do 1 m wysokości, tęga, ze zgrubieniami pod węzłami (widocznymi tylko w stanie świeżym – po zasuszeniu się kurczą). Łodyga, zwłaszcza na zgrubieniach z kłującymi szczecinkami, poza tym także z nielicznymi, przylegającymi, jedwabistymi włoskami. Włoski gruczołowate rzadko obecne. Liście Na ogonkach długości do 2,5 cm, o blaszce jajowatej do lancetowatej, do ok. 8 cm długości i 4 szerokości, szczeciniasto owłosionej. Wierzchołek blaszki zaostrzony, brzeg karbowano-piłkowany, nasada zwężająca się. Kwiaty Zebrane w nibyokółkach w szczytowej części pędu. Kwiaty wsparte przysadkami długości 3-6 mm o kolczastych brzegach i długim kolcu na szczycie. Kielich zrosłodziałkowy, długości ok. 1 cm, z nierównymi łatkami działek o kształcie trójkątnym, na końcach z długimi ośćmi. Korona grzbiecista, dwuwargowa, o rurce długości ok. 8 mm, a całkowitej długości 1–1,5 cm. Różnej barwy dominującej – białej, żółtej, brudnopurpurowej, czerwonej lub fioletowej, zwykle z żółtą plamą w gardzieli i rysunkiem na trójdzielnej wardze dolnej. Jej środkowa łatka jest ciemniejsza od bocznych, zwykle wyraźnie wycięta na końcu, z brzegami silnie podwijającymi się po przekwitnieniu. Owoce Rozłupnie rozpadające się na cztery pojedyncze rozłupki, jajowato trójgraniaste, brązowe.
Gatunki podobne Bardzo podobny jest poziewnik szorstki G. tetrahit różniący się większymi kwiatami (od 1,5 do 2 cm długości), ze środkową łatką wargi dolnej kwadratową, a nie podługowatą, niewyciętą lub słabo wyciętą na końcu i zawsze o brzegach płaskich. Na łodydze występują też zwykle u tego gatunku włoski gruczołowe.
Biologia i ekologia Roślina jednoroczna. Kwitnie od czerwca do października.
Rośnie zwykle jako chwast na polach uprawnych, poza tym w widnych lasach i na skrajach lasów, na zrębach, w zaroślach, na przydrożach i siedliskach ruderalnych. W polskich górach sięga do 1367 m n.p.m., a w Azji do 4000 m n.p.m.
Przypisy
Kategoria:Jasnotowate Kategoria:Rośliny lecznicze