mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 124 na język polski z 1913 przez ks. Marię Sułkowską.
Sonet 124 (incipit YF my deare loue were but the childe of ſtat) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Sonety 123, 124 i 125, mogą być uważane za poetycki komentarz do wspaniałego roku 1603–1604, kiedy to wielu poetów składało literackie hołdy nowemu królowi Anglii Jakubowi I Stuartowi, jednakże William Szekspir tego nie uczynił.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, zmierzając do końca cyklu sonetów poświęconych Młodzieńcowi, kontrastuje niezmienność swojej miłości ze zmiennością losu tych którzy podlegają politycznej i kontroli i w związku z tym są wrażliwi na nagłą zmianę rządów. Podkreśla kontrast między miłością prawdziwą a miłością krzywdzącą, częściową i zależną od przysług dworskich lub bieżącej polityki, taka upodlona miłość lub ci, którzy się jej oddają, są nic nie warci.
Metafora w drugim wersie, może być nawiązaniem do zmarłej po długim panowaniu Elżbiety I, która wraz z przyrodnią siostrą Marią I w roku 1536 zostały uznane przez swojego ojca Henryka VIII jako niegodne dziedziczenia.
Polskie przekłady 1913 Cna miłość moja nie jest dzieckiem losu, Maria Sułkowska 1922 Jest li ma miłość li dzieckiem próżności, Jan Kasprowicz 1948 Gdyby z ziemskiej wielkości, jeno wyszła łona Władysław Tarnawski 1968 Miłość ma nie jest dworskiej dziecięciem intrygi, Marian Hemar 1979 Miłość ma gdyby przypadkiem powstała Maciej Słomczyński 2011 Gdyby tę miłość we mnie stworzył tylko płaski Stanisław Barańczak 2015 Gdyby ma miłość była dzieckiem zdarzeń Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a