Narine Arakelian (ur. 13 maja 1979) – ormiańska interdyscyplinarna artystka feministyczna; Zajmuje się sztuką performance, malarstwem, rzeźbą, sztuką wideo i sztuką środowiskową, łącząc sztuki piękne i technologie cyfrowe przy użyciu specjalnie zaprojektowanej sztucznej inteligencji (AI). Artystka tworzy prace oparte na zagadnieniach społecznych, kulturowych i politycznych, koncentrując się przede wszystkim na sprawiedliwości społecznej i tożsamości płciowej.
Narine Arakelian jest członkinią Rosyjskiego Związku Artystów.
Wczesne życie i edukacja Narine Arakelian urodziła się 13 maja 1979 roku w Tyndze (Syberia). W 2015 roku ukończyła Państwowy Instytut Surikowa (Moskwa).
Arakelian brała udział w wielu międzynarodowych pokazach i wystawach sztuki. Od 2015 roku jej prace były wystawiane na międzynarodowych wystawach w ramach 56. Biennale w Wenecji (2015), 57. Biennale w Wenecji (2017) i 58. Międzynarodowej Wystawie Sztuki, La Biennale di Venezia (2019), Manifesta XII w Palermo (2018), a także podczas wystaw indywidualnych i zbiorowych w Moskwie, Berlinie, Miami i Los Angeles.
Główne dzieła sztuki Malarstwo „Stygmaty” (2015) Sztuka performance „L’Illusion du Marriage” (2017) Sztuka performansu „Miłość jest…” (2017) Performance „Miesiąc miodowy” (2017) Sztuka wideo „Zasada dekomodyfikacji” (2017) Płótno „Nadzieja” (2018) Sztuka interwencji publicznej „Żeliwne garnki i patelnie” (2019) Sztuka środowiskowa „Latarnia morska” (2019) Sztuka performansu „Bloom” (2019) Sztuka instalacji „Inicjacji” (2019) Sztuka wideo „Rebirth Subconscious” (2019) Performance Art „Miłość i nadzieja” – LoveXXL360 (2020) „Rajskie jabłko” AR Performance Art – LoveXXL360 (2020)
Przypisy
Kategoria:Performerzy Kategoria:Urodzeni w 1979 Kategoria:Feministki i feminiści Kategoria:Rosjanie pochodzenia ormiańskiego