Franciszek Ksawery Groër (ur. 21 stycznia 1807 w Nurze, zm. 20 marca 1876 w Warszawie) – polski lekarz chirurg.
Życiorys Urodził się w Nurze 21 stycznia 1807 jako syn Karola Gustawa oraz Ewy z domu Kiersztyn. Wykształcenie zdobył w Warszawie oraz w Wilnie. Brał udział jako lekarz wojskowy w lazarecie za Żelazną Bramą w Powstaniu Listopadowym. W 1838 podejmuje pracę w Szpitalu Starozakonnym i po pięciu latach zostaje ordynatorem oddziału chirurgicznego. W 1849 uzyskuje doktorat z medycyny. W 1858 przejmuje obowiązki naczelnego lekarza Szpitala św. Ducha. Dzięki jego staraniom otwarto nową siedzibę szpitala przy ulicy Elektoralnej.
Publikował wiele artykułów o osiągnięć ówczesnej chirurgii w „Pamiętnikach Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego” i „Tygodniku Warszawskim”. Opracował historię szpitala Św. Ducha w Warszawie.
Był członkiem honorowym Rady Lekarskiej Królestwa Polskiego od 1853 oraz od 1844 członkiem Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego. Zmarł w Warszawie, pochowany został na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 16-2-25). Jego wnukiem jest Franciszek Groër. mały|Grób Franciszka Groëra na cmentarzu Powązkowskim
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Urodzeni w 1807 Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Lekarze w powstaniu listopadowym Kategoria:Zmarli w 1876 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Członkowie Towarzystwa Lekarskiego Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Nurze