Hans Ulrich Engelmann (ur. 8 września 1921 w Darmstadcie, zm. 8 stycznia 2011 tamże) – niemiecki kompozytor.
Życiorys Początkowo ukończył studia architektoniczne (1945–1947). Uczył się kompozycji u Wolfganga Fortnera i Hermanna Heissa. Od 1946 do 1952 roku studiował także na Uniwersytecie we Frankfurcie nad Menem muzykologię u Friedricha Gennricha i Helmutha Osthoffa i filozofię u Theodora Adorna. W 1951 roku uzyskał doktorat na podstawie pracy Béla Bartóks Mikrokosmos: Versuch einer Typologie „Neuer Musik” (wyd. Würzburg 1953).
Uczestniczył w Międzynarodowych Letnich Kursach Nowej Muzyki w Darmstadcie w klasie Renégo Leibowitza (1948) i Ernsta Křenka (1950). Między 1953 a 1954 rokiem przebywał na Islandii. Od 1954 do 1961 roku był doradcą muzycznym Hessisches Landestheater. W 1960, 1967 i 1983 roku przebywał na stypendium w Villa Massimo w Rzymie. Od 1969 roku wykładał w Musikhochschule we Frankfurcie nad Menem.
Gościnnie wykładał na uniwersytetach w Gandawie (1977), Offenbach am Main (1979–1984), Tel Awiwie i Jerozolimie (1983) i na Columbia University (1997). W 1985 roku prowadził mistrzowskie kursy kompozytorskie w Wilnie i Moskwie. Odznaczony Wielkim Krzyżem Zasługi Orderu Zasługi Republiki Federalnej Niemiec (1991) i Orderem Zasługi Hesji (1997).
Twórczość W swojej twórczości nie odwoływał się do żadnego określonego prądu artystycznego, czerpiąc z różnorodnych technik kompozytorskich. Posługiwał się dodekafonią, aleatoryzmem i metodą kolażu muzycznego, stosował też notację graficzną i pisał kompozycje na live electronics.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1921 Kategoria:Zmarli w 2011 Kategoria:Ludzie urodzeni w Darmstadt Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi Hesji