Gerolamo Rovetta (ur. 30 listopada 1851 w Brescii, zm. 8 maja 1910 w Mediolanie) – włoski powieściopisarz i dramaturg.
Po śmierci ojca Agostino wychowywał się w Weronie, gdzie jego matka Maria z Ghisich utrzymywała salon artystyczny w pałacu drugiego męża – hrabiego Almerico Pellegriniego. Dorosłe życie spędził w Mediolanie, utrzymując się ze spadku po ojcu. Jako krytyk literacki współpracował z pismem La Nuova Antologia. Pod koniec życia przeżywał problemy finansowe, które doprowadziły go do samobójstwa. Nie ukończył ostatniej powieści Il successore. Matka w 1911 poświęciła jego pamięci jeden z dzwonów nowej dzwonnicy w Verolanuova.
W swojej twórczości hołdował realizmowi, przedstawiając życie lombardzkich warstw wyższych i proces ich odchodzenia od ideałów Risorgimento. Inspirował się twórczością Emile’a Zoli i Alphonse’a Daudeta.
Ważniejsze dzieła komedia Un volo dal nido (1875, premiera w teatrze Politeama w Genui) komedia La Moglie di Don Giovanni (1877) komedia Collera cieca! (1878) powieść Mater dolorosa (1882) komedia Scellerata!... (1882) dramat La Contessa Maria (1883) powieść Sott' acqua (1883) powieść Montegu (1884) powieść Le lacrime del prossimo (1887) komedia La Trilogia di Dorina (1891) dramat I disonesti (1894) powieść La Baraonda (1894) dramat Romanticismo (1901)
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1910 Kategoria:Włoscy dramaturdzy Kategoria:Włoscy prozaicy XIX wieku Kategoria:Włoscy samobójcy Kategoria:Ludzie urodzeni w Brescii