Kazimierz Franciszek Żygulski (ur. 8 grudnia 1919 w Wolance-Tustanowicach k. Borysławia, zm. 23 lutego 2012 w Warszawie) – polski socjolog kultury, działacz polityczny, w latach 1982–1986 minister kultury i sztuki w rządzie Wojciecha Jaruzelskiego i Zbigniewa Messnera.
Życiorys Naukę rozpoczął w 1925 roku w prywatnej szkole im. Henryka Jordana prowadzonej przez Mieczysława Kistryna, wybitnego lwowskiego pedagoga. Ukończył tam czteroklasową szkołę ludową i pierwsze cztery klasy gimnazjum. Od 1933 roku zmuszony był przenieść się (w gimnazjum Kistryna zabrakło wystarczającej liczby uczniów do piątej klasy) do X gimnazjum państwowego im. Henryka Sienkiewicza we Lwowie, również typu humanistycznego. W 1937 ukończył to gimnazjum we Lwowie, po czym podjął studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Jana Kazimierza we Lwowie, które ukończył za okupacji radzieckiej Lwowa w 1941. Należał do organizacji młodzieżowych, Klubu Demokratycznego i Stronnictwa Demokratycznego.
W czasie okupacji niemieckiej był członkiem lwowskiej Delegatury Rządu na Kraj, a także sędzią Sądu Specjalnego. W 1944 został aresztowany przez Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych (NKWD) i skazany za udział w pracach Delegatury na 15 lat łagru. W obozach karnych w republice Komi na północy Związku Radzieckiego przebywał przez dziesięć lat do 1955.
W 1956 przyjechał do PRL. Od 1957 pracował w Polskiej Akademii Nauk, w Instytucie Filozofii i Socjologii (1959–1990). W 1973 został profesorem nadzwyczajnym, a w 1983 zwyczajnym.
W latach 1982–1986 był ministrem kultury i sztuki, zaś w okresie 1987–1989 przewodniczącym Polskiego Komitetu ds. UNESCO i członkiem Rady Wykonawczej UNESCO (Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury) w Paryżu. W 1983 wybrany w skład Prezydium Krajowej Rady Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej. W sierpniu 1984 wszedł w skład Obywatelskiego Komitetu Obchodów 40. Rocznicy Powstania Warszawskiego. W latach 1986–1989 był członkiem Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego.
Był prezydentem i wykładowcą Wyższej Szkoły Społeczno-Ekonomicznej w Warszawie.
Syn Zdzisława i Marii, starszy brat ZdzisławaKazimierz Żygulski: Jestem z lwowskiego etapu. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX, 1994.
Publikacje Napisał szereg prac naukowych z teorii i socjologii kultury: Wstęp do zagadnień kultury Wartości i wzory kultury Wspólnota śmiechu Święto i kultura.
Członkostwo w stowarzyszeniach naukowych Był członkiem: Polskiego Towarzystwa Socjologicznego Polskiego Towarzystwa Semiotycznego European Academy of Arts, Sciences and Humanities Międzynarodowej Rady Muzeów.
Dokumentalny serial TV We wrześniu 2009, telewizja EDUSAT rozpoczęła emisję 10-odcinkowego serialu dokumentalnego pt.”Bilans Pokolenia”, .o życiu Kazimierza Żygulskiego, z okazji ukończenia przez niego 90 lat życia. Serial ten opiera się na wywiadzie z Kazimierzem Żygulskim, nawiązując do dramatycznych momentów jego życia i do ważnych momentów jego kariery naukowej.
Odznaczenia Srebrny Order „Gwiazda Przyjaźni między Narodami” (NRD, 1986)Odznaczenia NRD dla polskich działaczy państwowych, „Trybuna Ludu”, nr 86, 12 kwietnia 1986, s. 5.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego Kategoria:Członkowie Delegatury Rządu na Kraj Kategoria:Członkowie Ogólnopolskiego Komitetu Grunwaldzkiego Kategoria:Działacze Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Radzieckiej Kategoria:Ministrowie kultury PRL Kategoria:Politycy Stronnictwa Demokratycznego Kategoria:Polscy socjolodzy Kategoria:Polscy zesłańcy do Komi Kategoria:Polacy i obywatele polscy – więźniowie radzieckich łagrów 1945–1989 Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Urodzeni w 1919 Kategoria:Zmarli w 2012 Kategoria:Ludzie związani ze Lwowem