Paul-Heinz Dittrich (ur. 4 grudnia 1930 w Gornsdorfie, zm. 28 grudnia 2020 w Zeuthen) – niemiecki kompozytor.
Życiorys W latach 1951–1956 uczył się w Hochschule für Musik w Lipsku u Fidelio F. Finkego i Günthera Ramina. W latach 1956–1958 był chórmistrzem w Weimarze. Od 1958 do 1960 roku był uczniem Rudolfa Wagnera-Régeny’ego w berlińskiej Akademie der Künste. W latach 1960–1963 dyrygował zespołem ludowym w Berlinie. Od 1960 roku wykładał harmonię i kontrapunkt w berlińskiej Hochschule für Musik. Zwolniony ze względów politycznych w 1976 roku, został przywrócony na stanowisko wykładowcy w 1991 roku. W 1991 roku powołał do życia działające w Zeuthen Brandenburgische Colloquium für Neue Musik. Pracował w IRCAM w Paryżu.
Otrzymał nagrodę Międzynarodowej Trybuny Kompozytorów UNESCO (1976), nagrodę im. Hannsa Eislera (1978) i Nagrodę Państwową NRD (1988).
Twórczość Początkowo interesował się serializmem, później zaczął poszukiwać nowych efektów kolorystycznych, stosując różnorodność obsad i wykorzystując elektronikę. Wpływ na jego muzykę wywarło zainteresowanie twórczością francuskich symbolistów, Celana, Beckettta i Schmidta.
Ważniejsze kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1930 Kategoria:Zmarli w 2020 Kategoria:Odznaczeni Nagrodą Państwową NRD