Japońskie słowo bateren (伴天連) pochodzi od portugalskiego padre i ma dwa znaczenia: (1) → portugalscy misjonarze (jezuici), (2) → chrześcijaństwo. – japoński akt prawny z 1614 roku, zakazujący wyznawania chrześcijaństwa w całym kraju.
To jeden z najbardziej znaczących historycznych japońskich aktów prawnych, uznawany często za najważniejszy wśród wielu anty-chrześcijańskich ustaw i oznaczający oficjalny zakaz tej religii. Tekst edyktu został napisany na polecenie emerytowanego sioguna Ieyasu Tokugawy w 1613 roku przez buddyjskiego mnicha zen, Sūdena Ishina (1569–1633), który odpowiadał za sprawy religijne i zagraniczne. Tekst został podpisany przez urzędującego sioguna Hidetadę Tokugawa (1579–1632). Edykt głosił m.in.:
Edykt nie precyzuje, jakie konkretne działania należy podjąć w celu wyeliminowania chrześcijaństwa w Japonii. Jest on raczej deklaracją narodowej jedności i wierności tradycji kulturowej i religijnej (wobec buddyzmu i shintō). Nie odnosi się też prawie wcale do doktryny chrześcijańskiej, traktuje ją głównie jako zagrożenie polityczne. Podkreśla jednak, że koncepcja chrześcijańskiego Boga jest sprzeczna z tradycyjnymi religiami Japonii:
Ponadto edykt stwierdza wyraźnie:
Edykt oznaczał koniec Kościoła katolickiego w Japonii i początek trwającego, aż do 1873 zakazu chrześcijaństwa w tym kraju.
Zobacz też Prześladowanie chrześcijan w Japonii
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Historia prawa japońskiego Kategoria:Prześladowanie chrześcijan w Japonii