Daniel Tschofenig (ur. 28 marca 2002 w Villach) – austriacki skoczek narciarski, reprezentant klubu SV Achomitz. Srebrny medalista mistrzostw świata w narciarstwie klasycznym z 2025 oraz brązowy z 2023 w drużynie męskiej. Zdobywca Pucharu Świata w sezonie 2024/2025 i trzeci zawodnik Pucharu Świata w sezonie 2025/2026. Zwycięzca 73. Turnieju Czterech Skoczni. Czterokrotny złoty medalista mistrzostw świata juniorów (2021–2022). Dwukrotny złoty medalista Igrzysk Europejskich 2023. Medalista mistrzostw kraju.
Przebieg kariery Początki W FIS Cupie zadebiutował w lipcu 2018 w Villach, zajmując 44. miejsce, a pierwsze punkty tego cyklu zdobył w październiku 2019 na tej samej skoczni dzięki zajęciu 29. pozycji.
Sezon 2020/2021 W grudniu 2020 zajął 3. miejsce w zawodach FIS Cupu w Kanderstegu, a następnie w swoim pierwszym występie w Pucharze Kontynentalnym, w zawodach w Ruce, zajął 19. pozycję. 6 stycznia 2021 zadebiutował w Pucharze Świata w ramach zawodów 69. Turnieju Czterech Skoczni w Bischofshofen i zdobył pierwszy w karierze punkt cyklu, zajmując 30. miejsce. Wystąpił na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2021, zajmując 4. pozycję w rywalizacji indywidualnej oraz zdobywając złoty medal w konkursie drużynowym. 19 lutego 2021 zajął 9. miejsce w konkursie indywidualnym Pucharu Świata rozgrywanym w Râșnovie, a dzień później drużynowy konkurs mieszany ukończył na 3. pozycji. W marcu 2021 zajął 2. miejsce w konkursie Pucharu Kontynentalnego w Czajkowskim.
Sezon 2021/2022 We wrześniu 2021 dwukrotnie stanął na podium Letniego Pucharu Kontynentalnego, w zawodach w Bischofshofen zajmując 2. i 1. miejsce. W sezonie zimowym 2021/2022 startował w Pucharze Świata, regularnie zdobywając punkty cyklu. Trzy razy kończył zawody indywidualne w pierwszej dziesiątce, a najwyżej sklasyfikowany był na 5. pozycji, w styczniu 2022 w Zakopanem. Sezon 2021/2022 Pucharu Świata ukończył na 25. miejscu w klasyfikacji generalnej z 251 punktami. Wystartował na Mistrzostwach Świata Juniorów 2022, na których zdobył złote medale we wszystkich trzech konkursach: indywidualnym oraz drużyn męskich i mieszanych.
Sezon 2022/2023 W sierpniu 2022 zadebiutował w Letnim Grand Prix, zajmując 4. miejsce w zawodach w Courchevel. Na Mistrzostwach Austrii w Skokach Narciarskich 2022 zdobył srebrny medal na dużej skoczni oraz brązowy na normalnej.
W sezonie 2022/2023 Pucharu Świata większość występów ukończył w pierwszej dziesiątce. 11 lutego 2023 po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów indywidualnych cyklu, zajmując 3. lokatę w Lake Placid. Wystartował na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2023. Indywidualnie zajął 14. pozycję na skoczni normalnej i 12. na dużej, a w drużynie męskiej, w której wystąpił z Michaelem Hayböckiem, Janem Hörlem i Stefanem Kraftem, zdobył brązowy medal. W marcu 2023 dwukrotnie stawał na podium zawodów Pucharu Świata, zajmując 3. miejsce w konkursach Raw Air 2023 w Lillehammer i Vikersund. Sezon 2022/2023 zakończył na 9. pozycji w klasyfikacji generalnej PŚ z 851 punktami.
Sezon 2023/2024 Na Igrzyskach Europejskich 2023 zdobył złoty medal indywidualnie na skoczni normalnej, a także w drużynie mieszanej, w której wystąpił z Maritą Kramer, Janem Hörlem i Jacqueline Seifriedsberger. We wszystkich trzech występach indywidualnych w Letnim Grand Prix 2023 stawał na podium, na przełomie września i października zajmując 3. miejsce w obu konkursach w Hinzenbach oraz w Klingenthal. Na Mistrzostwach Austrii 2023 zdobył złoto zarówno na skoczni dużej, jak i na normalnej.
Sezon 2023/2024 Puchar Świata rozpoczął od 5. lokaty w Ruce. Na podium po raz pierwszy stanął 2 grudnia 2023 w Lillehammer po zajęciu 3. pozycji. W kolejnych tygodniach w pierwszej dziesiątce ukończył jedynie zawody w Innsbrucku 3 stycznia 2024, zajmując 8. miejsce. Po konkursach 72. Turnieju Czterech Skoczni znalazł się poza reprezentacją Austrii na zawody najwyższej rangi. Po treningach powrócił do składu na Mistrzostwa Świata w Lotach Narciarskich 2024 na Kulm, ale ostatecznie nie wystąpił tam w żadnym konkursie.
W dalszej części sezonu regularnie występował w Pucharze Świata, zajmując głównie miejsca w pierwszej i drugiej dziesiątce. W lutym 2024 najwyżej sklasyfikowany był w Willingen, na 4. pozycji. W marcu raz stanął na podium, w ramach Raw Air 2024 zajmując 2. lokatę w drugim konkursie w Trondheim. W klasyfikacji generalnej Puchar Świata 2023/2024 ukończył na 11. miejscu z 747 punktami.
Sezon 2024/2025 W ramach Letniego Grand Prix 2024 zwyciężył w konkursie w Hinzenbach 28 września.
Przez cały sezon 2024/2025 Pucharu Świata regularnie zajmował lokaty w pierwszej dziesiątce cyklu. Otworzył go dwoma miejscami na podium: 23 listopada 2024 w Lillehammer zajął 2. miejsce, a dzień później na tej samej skoczni znalazł się na 3. pozycji. 7 grudnia w Wiśle odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w konkursie indywidualnym Pucharu Świata. Został tym samym pierwszym skoczkiem narciarskim urodzonym w XXI wieku z triumfem w zawodach cyklu. W kolejnych tygodniach stawał na podium w Titisee-Neustadt, gdzie był 3. w pierwszym konkursie, a także w Engelbergu, gdzie w pierwszych zawodach zajął 2. miejsce, a w drugich zwyciężył.
73. Turniej Czterech Skoczni rozpoczął 3. lokatą w Oberstdorfie. Następnie w Garmisch-Partenkirchen odniósł trzecie w karierze zwycięstwo w konkursie Pucharu Świata i objął prowadzenie w klasyfikacji generalnej tego cyklu oraz TCS. W Innsbrucku zajął 3. miejsce i stracił prowadzenie w turnieju na rzecz Stefana Krafta. W kończących go zawodach w Bischofshofen awansował z 5. pozycji zajmowanej po pierwszej serii na 1., wyprzedzając bezpośrednio konkurentów w walce o Złotego Orła, Jana Hörla i Krafta. Zwycięstwo w ostatnim konkursie pozwoliło Tschofenigowi na triumf w całym turnieju z przewagą 1,4 punktu nad Hörlem.
W kolejnych tygodniach utrzymywał prowadzenie w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. 19 stycznia 2025 zwyciężył w zawodach w Zakopanem. Następnie przerwał serię 7 podiów w PŚ, zajmując 4. i 6. lokatę na skoczni mamuciej w Oberstdorfie. W lutym w sześciu startach czterokrotnie kończył zawody cyklu w najlepszej trójce: w Willingen dwukrotnie wygrał, zaś w Lake Placid w pierwszym konkursie zajął 3. miejsce, a w drugim zwyciężył. Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Narciarstwie Klasycznym 2025. Indywidualnie zajął 21. pozycję na skoczni normalnej i 9. na dużej, a w drużynie męskiej zdobył wraz z Maximilianem Ortnerem, Stefanem Kraftem i Janem Hörlem srebrny medal.
W marcowych zawodach indywidualnych Pucharu Świata nie stawał już na podium cyklu. Najwyżej znalazł się na 4. pozycji, którą zajął dwukrotnie w Planicy. Raw Air 2025 ukończył na 11. miejscu. Utrzymał jednak prowadzenie w Pucharze Świata, zapewniając sobie zdobycie Kryształowej Kuli w przedostatnich zawodach. Sezon zakończył z 1805 punktami w klasyfikacji generalnej. Drugiego Hörla wyprzedził o 153, a trzeciego Krafta o 515 punktów.
Sezon 2025/2026 Spośród czterech występów w Letnim Grand Prix 2025 trzy ukończył na podium: 18 września był 2. w Val di Fiemme, a w październiku powtórzył ten wynik w obu konkursach w Hinzenbach.
Sezon 2025/2026 Pucharu Świata rozpoczął zwycięstwem w Lillehammer 22 listopada 2025. Dzień później zajął 7. miejsce i stracił prowadzenie w cyklu na rzecz Ryōyū Kobayashiego. W dalszej części sezonu zajmował najczęściej lokaty w pierwszej dziesiątce. W grudniu raz stanął na podium: w otwierającym 74. Turniej Czterech Skoczni konkursie w Oberstdorfie zajął 2. miejsce. W zamykających go zawodach w Bischofshofen odniósł zwycięstwo, a cały turniej ukończył na 7. pozycji. W styczniu 2026 na podium Pucharu Świata stanął jeszcze w drugim konkursie w Sapporo, w którym zajął 3. miejsce.
Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2026 w Oberstdorfie. W konkursie indywidualnym zajął 27. lokatę i nie znalazł się w składzie reprezentacji Austrii na zawody drużynowe. Wystartował też na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 2026. Zawody indywidualne na skoczni normalnej ukończył na 15. pozycji, a na dużym obiekcie został zdyskwalifikowany za zbyt duży rozmiar butów. Podobnie jak na MŚwL, w konkursach drużynowych nie wystąpił.
W lutym 2026 w Pucharze Świata najwyżej sklasyfikowany był na 4. miejscu, a w marcu trzykrotnie stawał na podium: w Lahti 6 marca zajął 2. lokatę, a dzień później zwyciężył, zaś 27 marca zajął 3. pozycję w pierwszym konkursie w Planicy. Sezon 2025/2026 ukończył na 3. miejscu w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata. Zdobył w nim 1159 punktów, o 989 mniej niż zwycięzca, Domen Prevc, o 35 mniej niż drugi Ryōyū Kobayashi i o 50 więcej niż czwarty Ren Nikaidō.
Igrzyska olimpijskie Indywidualnie 2026 Mediolan-Cortina/Predazzo–15. miejsce (K-98), dyskwalifikacja (K-128)
Starty D. Tschofeniga na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca15.9 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-98HS-107indywid. 100,0 m101,5 m255,0 pkt19,1 pktPhilipp Raimund14 lutego2026 PredazzoGiuseppe Dal BenK-128HS-141indywid.colspan=4 Domen Prevc
Mistrzostwa świata Indywidualnie 2023 Planica–14. miejsce (K-95), 12. miejsce (K-125)2025 Trondheim–21. miejsce (K-94), 9. miejsce (K-124)
Drużynowo 2023 Planica–brązowy medal (K-125) 2025 Trondheim–srebrny medal (K-124)Skład zespołu: Daniel Tschofenig, Maximilian Ortner, Stefan Kraft i Jan Hörl
Starty D. Tschofeniga na mistrzostwach świata – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca14.25 lutego2023 PlanicaSrednja skakalnicaK-95HS-102indywid.99,0 m92,0 m242,7 pkt19,1 pktPiotr Żyła12.3 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138indywid.134,0 m130,0 m261,6 pkt25,9 pktTimi Zajc3.4 marca2023 PlanicaBloudkova velikankaK-125HS-138druż.136,5 m135,5 m1139,4 pkt (283,7 pkt)39,5 pktSłowenia21.2 marca2025 TrondheimGranåsenK-94HS-102indywid.97,0 m96,5 m224,6 pkt40,9 pktMarius Lindvik2.6 marca2025 TrondheimGranåsenK-124HS-138druż.127,0 m133,0 m1067,4 pkt (271,2 pkt)13,4 pktSłowenia9.8 marca2025 TrondheimGranåsenK-124HS-138indywid.127,0 m134,5 m262,5 pkt39,3 pktDomen Prevc
Mistrzostwa świata w lotach Indywidualnie 2026 Oberstdorf–27. miejsce
Starty D. Tschofeniga na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca27.23–24 stycznia2026 Oberstdorfim. Heiniego KlopferaK-200HS-235indywid.188,0 m193,0 m186,0 m200,0 m710,1 pkt195,3 pktDomen Prevc
Mistrzostwa świata juniorów Indywidualnie 2021 Lahti–4. miejsce2022 Zakopane–złoty medal
Drużynowo 2021 Lahti–złoty medal2022 Zakopane–złoty medal, złoty medal (drużyna mieszana)
Starty D. Tschofeniga na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca4.11 lutego2021 LahtiSalpausselkäK-90HS-100indywid.94,0 m94,5 m256,9 pkt7,0 pktNiklas Bachlinger1.12 lutego2021 LahtiSalpausselkäK-90HS-100druż.94,0 m92,0 m986,2 pkt (241,9 pkt)–1.3 marca2022 ZakopaneŚrednia KrokiewK-95HS-105indywid.102,0 m107,0 m311,5 pkt–1.5 marca2022 ZakopaneŚrednia KrokiewK-95HS-105druż.104,5 m102,5 m1038,5 pkt (277,0 pkt)–1.6 marca2022 ZakopaneŚrednia KrokiewK-95HS-105druż. miesz.105,0 m98,0 m884,4 pkt (242,6 pkt)–
Igrzyska europejskie Indywidualnie 2023 Kraków/ZakopaneGospodarzem Igrzysk Europejskich 2023 był Kraków, jednak konkursy skoków narciarskich rozegrano w Zakopanem.–złoty medal (K-95), 4. miejsce (K-125)
Drużynowo 2023 Kraków/Zakopane–złoty medal (drużyna mieszana)Skład zespołu: Marita Kramer, Jan Hörl, Jacqueline Seifriedsberger i Daniel Tschofenig
Starty D. Tschofeniga na igrzyskach europejskich – szczegółowo