Bent Lorentzen (ur. 11 lutego 1935 w Stenvad, zm. 3 października 2018 w Kopenhadze) – duński kompozytor.
Życiorys Uczył się na Uniwersytecie w Aarhus u Knuda Jeppesena oraz w Królewskim Duńskim Konserwatorium Muzycznym u Vagna Holmboego, Jørgena Jersilda i Finna Høffdinga. W latach 1967–1968 pracował w studio muzyki elektronicznej w Sztokholmie. Od 1962 do 1971 roku był wykładowcą teorii w konserwatorium w Aarhus. W 1970 roku otrzymał Prix Italia. W 1984 roku zdobył I nagrodę na Międzynarodowym Konkursie Kompozytorskim im. Kazimierza Serockiego za utwór Paradiesvogel.
Twórczość Początkowo uprawiał ortodoksyjny serializm, pod wpływem doświadczeń z muzyką elektroniczną przekształcony w serializm barw dźwiękowych. Posługiwał się notacją graficzną. W warstwie kolorystycznej czerpał z dorobku polskiej szkoły kompozytorskiej, przede wszystkim Witolda Lutosławskiego. Pod wpływem wizyty w Brazylii w 1977 roku zaczął stosować, podane w skomplikowanych złożeniach, rytmy południowoamerykańskie. W twórczości operowej Lorentzena widoczny jest element ironiczny, parodystyczny i groteskowy, kompozytor nie stronił od estetycznych prowokacji. Większość jego oper ma charakter kameralny, przeznaczona jest dla niewielu solistów z towarzyszeniem taśmy lub zespołu kameralnego.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Duńscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2018