Waldemar Hoven (ur. 10 lutego 1903, zm. 2 czerwca 1948 w Landsberg am Lech) – niemiecki zbrodniarz hitlerowski, naczelny lekarz w niemieckim obozie koncentracyjnym Buchenwald oraz SS-Obersturmführer. Życiorys Urodzony we Fryburgu Bryzgowijskim, studia medyczne rozpoczął w wieku 32 lat, aby objąć po swoim bracie sanatorium. W 1934 wstąpił do SS oraz do NSDAP w 1937. W 1939 ukończył studia medyczne, dzięki specjalnej sesji związanej z jego przyjęciem do Waffen-SS. W 1941 został asystentem Enno Lollinga (szefa Urzędu D III w WVHA, czyli naczelnego lekarza wszystkich obozów koncentracyjnych).
W latach 1941–1943 Hoven był naczelnym lekarzem obozowym w Buchenwaldzie. Podczas swojej służby w tym obozie dopuścił się licznych zbrodni, zwłaszcza mordując wielu więźniów i radzieckich jeńców wojennych zastrzykami z fenolu lub benzyny. Oprócz tego zabił także w ten sposób kilku oficerów SS, którzy byli potencjalnymi świadkami w sprawie przeciw byłemu komendantowi Buchenwaldu Karlowi Kochowi. Hoven został w związku z tym aresztowany we wrześniu 1943 i postawiony przed sądem SS. Za zabójstwo wspomnianych esesmanów skazany został na karę śmierci, lecz ostatecznie ułaskawiono go 3 kwietnia 1945 po spędzeniu 18 miesięcy w więzieniu, ze względu na zbyt małą liczbę lekarzy w służbie III Rzeszy.
W 1943 r. krótko przed aresztowaniem ogłosił pracę doktorską, w rzeczywistości napisaną dla niego przez lekarzy-więźniów (Gustaw Wegerer i Kurt Sitte). Treścią jej było doświadczalne leczenie gruźlicy przez wdychanie węgla koloidalnego. Eksperymenty przeprowadzał Hoven na 35 chorych więźniach (okoliczność w pracy została oczywiście ukryta), z których 25 leczył, zaś 10 pozostawił bez leczenia jako „grupę porównawczą”. 5 badanych zmarło, co nie musiało wynikać z zabiegów. Przydatność takiej metody była wątpliwa, węgiel powstrzymywał wprawdzie rozwój choroby, lecz ubocznym skutkiem była pylica płucStanisław Sterkowicz, Zbrodnie hitlerowskiej medycyny, Warszawa 1990, s. 69..
Po wojnie Hoven stanął przed amerykańskim Trybunałem Wojskowym w Norymberdze, jako jeden z oskarżonych w tzw. procesie lekarzy (jednym z 12 procesów norymberskich). Za zbrodnie wojenne i przeciw ludzkości oraz za przynależność do SS skazany został w sierpniu 1947 na karę śmierci. Wyrok wykonano przez powieszenie w bawarskim więzieniu Landsberg w 1948.
Przypisy
Kategoria:Lekarze SS Kategoria:Politycy NSDAP Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Personel Buchenwaldu Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zbrodniarze nazistowscy straceni przez powieszenie Kategoria:Zmarli w 1948 Kategoria:Ludzie urodzeni we Fryburgu Bryzgowijskim