Leopold Ziegler (ur. 30 kwietnia 1881 w Karlsruhe, zm. 25 listopada 1958 w Überlingen) – niemiecki filozof i pisarz, jeden z najpopularniejszych niemieckich filozofów pierwszej połowy XX w., laureat nagród Nietzschego i Goethego.
Biografia Leopold Ziegler urodził się 30 kwietnia 1881 r. w Karlsruhe, jako syn Leopolda Zieglera (1849–1893) i Magdaleny z domu Weiß (1857–1936). W 1900 r. uzyskał świadectwo maturalne i rozpoczął studia filozoficzne na Karlsruher Institut für Technologie, gdzie jednym z jego profesorów był Arthur Drews. W 1902 r. przeniósł się na Uniwersytet Ruprechta i Karola w Heidelbergu. W tym samym roku opublikował swoją pierwszą pracę filozoficzną Metafizyka tragizmu. Studium filozoficzne.
W 1905 r. uzyskał doktorat na Uniwersytecie Friedricha Schillera w Jenie u Rudolfa Euckena i Ernsta Haeckela.
W 1907 r. zachorował na schorzenie stawu biodrowego. W 1908 r. poślubił Johannę Keim. W 1910 r. para przeprowadziła się z Karlsruhe do Ettlingen, gdzie mieszkali do 1918 r., a następnie zamieszkali w Doberatsweiler niedaleko Achberg nad Jeziorem Bodeńskim. W 1925 r. małżonkowie przeprowadzili się do domu w Überlingen, w którym Ziegler mieszkał i pracował do swojej śmierci w 1958 r.
Od 1949 r. był członkiem Niemieckiej Akademii Języka i Literatury. W 1951 r. otrzymał tytuł doktora honoris causa teologii na Philipps-Universität Marburg oraz tytuł profesora na Uniwersytecie Albrechta i Ludwika we Fryburgu. Zmarł 25 listopada 1958 r.
Twórczość Leopold Ziegler był jednym z najpopularniejszych niemieckich filozofów pierwszej połowy XX w. W 1920 r. otrzymał Nagrodę Nietzschego. W 1929 r. otrzymał Nagrodę Goethego, trzecią po Stefanie Georgem i Albercie Schweitzerze, rok przed Zygmuntem Freudem. Był prawdopodobnie jedynym filozofem, któremu pozwolono przemawiać przed niemieckim Reichstagiem (1932). Twórczość Zieglera, zawarta została w ponad 20 książkach. Jedną z koncepcji filozofa było przekonanie, że wszystkie religie są „prawdziwe” i pochodzą z pierwotnego objawienia, które musimy ponownie odnaleźć po epoce sprawiedliwości wspólnot wyznaniowych. Ziegler umieścił, w centrum swojego myślenia, greckie słowo aletheia, oznaczające prawdę. Oprócz zagadnień filozoficznych, teologicznych i estetycznych zajmował się także problemami ekonomicznymi, edukacyjnymi i politycznymi, oraz ideami organizacyjnymi. Filozofię postrzegał nie jako „mądrość świata”, ale jako „zakorzenienie świata”.
Fundacja Fundacja Leopolda Zieglera została założona w 1960 r., w jego rezydencji w Überlingen, zgodnie z testamentem filozofa. Celem jej jest opieka nad dziełem i pamiątkami fundatora, administrowanie majątkiem oraz dbałość o naukową opiekę i nowe wydania utworów. W 1972 r. archiwum i biblioteka Zieglera zostały przeniesione do Badische Landesbibliothek.
Nagrody i wyróżnienia 1920 Nagroda Nietzschego 1929 Nagroda Goethego 1951 Doktor honoris causa teologii na Uniwersytecie w Marburgu 1951 Tytuł profesora na Uniwersytecie we Fryburgu 1954 Nagroda Klopstock-Stiftung z Hamburga 1956 Order Zasługi Republiki Federalnej Niemiec 1956 Nagroda Literacka Jeziora Bodeńskiego przyznana przez miasto Überlingen 1956 Nagroda Kulturkreis der deutschen Wirtschaft
Wybrane dzieła Metaphysik des Tragischen. Eine philosophische Studie, 1902 Das Wesen der Kultur, 1903 Der abendländische Rationalismus und der Eros, 1905 Das Grundproblem des nachkantischen Rationalismus: mit besonderer Berücksichtigung Hegels, 1905 Das Weltbild Hartmanns. Eine Beurteilung, 1910 Florentinische Introduktion. Zu einer Philosophie der Architektur und der bildenden Künste, 1912 Der deutsche Mensch, 1915 Volk, Staat und Persönlichkeit, 1917 Gestaltwandel der Götter, 1920 Der ewige Buddho. Ein Tempelschriftwerk in vier Unterweisungen, 1922 Das Heilige Reich der Deutschen, 1925 Zwischen Mensch und Wirtschaft, 1927 Magna Charta einer Schule, 1928 Der europäische Geist, 1929 Überlieferung, 1936 Apollons letzte Epiphanie, 1937 Menschwerdung, 1948 Von Platons Staatheit zum christlichen Staat, 1948 Goethe in unserer Not, 1949 Die neue Wissenschaft. Universitas aeterna, 1951 Spätlese eigener Hand, 1953 Edgar Julius Jung. Denkmal und Vermächtnis, 1955 Das Lehrgespräch vom Allgemeinen Menschen, 1956 Briefwechsel Reinhold Schneider – Leopold Ziegler, 1960 Dreiflügelbild, 1961 Leopold Ziegler. Briefe 1901–1958, 1963 Hansgeorg Schmidt-Bergmann: Georg von Lukács’ Heidelberger Ästhetik. Auf dem Weg zur „Theorie des Romans”, Leopold Ziegler i Georg von Lukács, 2010
Przypisy
Biografia Dietmar Kamper: Die Anthropologie Leopold Zieglers. Diss. phil. Universität München, 1964, DNB 482402407 Martha Schneider-Fassbaender: Leopold Ziegler. Leben und Werk. Neske, Pfullingen 1978, Paulus Wall (Hrsg.): Leopold Ziegler. Weltzerfall und Menschwerdung. Königshausen & Neumann, Würzburg 2001, Timo Kölling: Leopold Ziegler. Eine Schlüsselfigur im Umkreis des Denkens von Ernst Jünger und Friedrich Georg Jünger. Königshausen & Neumann, Würzburg 2009, Timo Kölling: Leopold Ziegler, Philosoph der letzten Dinge. Eine Werkgeschichte 1901–1958. Königshausen & Neumann, Würzburg 2017,
Kategoria:Filozofowie niemieckojęzyczni Kategoria:Niemieccy filozofowie XX wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w Karlsruhe Kategoria:Niemieccy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1881 Kategoria:Zmarli w 1958 Kategoria:Doktorzy honoris causa uczelni w Niemczech