mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 136 na język polski z 1866 przez Karola Pieńkowskiego.
Sonet 137 (incipit THou blinde foole loue,what dooſt thou to mine eyes) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, po jedenastu sonetach opisujących erotyczny urok Czarnej Damy, zwraca uwagę na swoje nią zaślepienie, które być może nie pozwala mu ocenić prawidłowo rzeczywistości.
Sonet ten nawiązuje do konwencji ustalonej przez Francesco Petrarcę w sonetach do Laury, przypisując oczom moc przewodzenia w miłości i niszczenia osobowości
Polskie przekłady 1866 W cóż czar miłości obrócił me oczy, Karol Pieńkowski 1913 Cóż uczyniłaś, ślepa i szalona Maria Sułkowska 1922 Przecz zwodzisz oczy me, ślepa miłości, Jan Kasprowicz 1948 Cóż to zrobiłeś, ślepy głupcze Kupidynie, Władysław Tarnawski 1968 Miłości, błaźnie ślepy, co ty mi z oczami Marian Hemar 1979 Co czynisz, głupia i ślepa Miłości, Maciej Słomczyński 2011 Ślepa Miłości, w obłęd chcesz mnie wpędzić chyba, Stanisław Barańczak 2015 Miłości ślepa, cóż mym oczom czynisz Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a