Leopold Auburger (ur. 24 marca 1941 w Monachium) – niemiecki językoznawca (slawista i kroatysta).
Życiorys Studiował slawistykę i językoznawstwo ogólne oraz filozofię (filozofię języka), socjologię i teologię katolicką. W 1974 r. doktoryzował się w zakresie slawistyki i lingwistyki ogólnej na uniwersytecie w Hamburgu w 1974 r., a habilitację z lingwistyki ogólnej uzyskał w 1980 r. Większość swoich prac naukowych poświęcił językom rosyjskiemu, macedońskiemu i chorwackiemu. W swojej działalności porusza problematykę teorii wariantów, systemów językowych, kontaktów językowych i wielojęzyczności.
Niektóre aspekty działalności Auburgera spotkały się z krytyką, zwłaszcza dążności preskryptywistyczne, puryzm, prymordialistyczne pojmowanie narodów i subiektywny charakter jego artykułów na temat polityki językowej (NSK). (SSRN). (CEEOL). (NSK). (SSRN). (CROSBI). (KGZ)..
Dzieła Sprachliche Subsysteme. Linguistische Untersuchung zur philosophischen Fachsprache bei M. V. Lomonosov. Fundament-Verlag Sasse, Hamburg 1975 Funktionale Sprachvarianten. Metalinguistische Untersuchungen zu einer allgemeinen Theorie. Steiner, Wiesbaden 1981, Russland und Europa. Die Beziehungen M. V. Lomonosovs zu Deutschland. Groos, Heidelberg 1985, . Sprachvarianten und ihr Status in den Sprachsystemen. Olms, Hildesheim 1993, . Die kroatische Sprache und der Serbokroatismus (= Heilighofer Studien 7). Hess Verlag, Ulm 1999, (wydanie chorwackie: Hrvatski jezik i serbokroatizam, Maveda & Hrvatsko filološko društvo, Rijeka 2009, ) Boarische Orthographie = Orthographia Bavarica. Pro Buisiness, Berlin 2009, 2. Auflage 2011, . Morphologie der Verben der kroatischen Standardliteratursprache, Hrvatski studiji, Zagreb 2018,
Przypisy
Kategoria:Urodzeni w 1941 Kategoria:Ludzie urodzeni w Monachium Kategoria:Niemieccy językoznawcy Kategoria:Niemieccy slawiści