thumb|Zasięg na obszarze Polski (powiększony fragment powyższej mapy). mały|Szyszki dojrzewające Świerk pospolity (Picea abies (L.) H.Karst) – gatunek drzewa z rodziny sosnowatych (Pinaceae). Jest to jedyny gatunek świerku występujący naturalnie w Polsce. Rośnie głównie w północno-wschodniej części kraju, na południu Polski, w górach i na pogórzu. Nie występuje w sposób naturalny w centralnej i zachodniej Polsce (tzw. pas bezświerkowy). Zasięg tego gatunku rozciąga się na północy Europy od Norwegii do Rosji, występuje także w Alpach, Sudetach, Karpatach oraz na Bałkanach. Na wschodzie sięga Uralu, gdzie stopniowo wypiera go świerk syberyjski (Picea obovata). Północna granica występowania przebiega w Norwegii.

Na niektórych obszarach Ameryki Północnej świerk pospolity zadomowił się, jednak nie jest na tyle ekspansywny, aby został uznany za gatunek inwazyjny.

Podawane jest, że w polskich Tatrach zasięg pionowy świerka to ok. n.p.m., ale karłowate osobniki stwierdzane są wyżej w kilku miejscach – do wysokości ok. n.p.m.

Morfologia Pokrój Korona smukła, stożkowata. Dolne konary z wiekiem zwieszają się, górne pozostają w większości poziomo. Pień Osiąga wysokość (w Polsce maksymalnie , natomiast w Europie wysokość świerków dochodzi do ponad Monumental trees - Najwyższy świerk w Europie), średnica pnia do . Kora czerwonobrązowa lub szarobrązowa, początkowo gładka, z wiekiem łuskowata. Liście Krótkie (, rzadko do długości), zaostrzone igły o kwadratowym przekroju poprzecznym, ew. bocznie spłaszczone. Ułożone równomiernie na gałęziach. Utrzymują się na gałązkach przez 5–7 lat. Szyszki Kwiatostany żeńskie czerwonofioletowe, szyszeczkowate, długości 2 cm, wyrastają pionowo na końcach pędów. Kwiatostany męskie to podłużne kotki, żółte, długości , zwisają blisko końca pędu. Dojrzałe szyszki nasienne są długie (do ), gładkie i zwisające. Łuski nasienne od zaokrąglonych i całobrzegich do ząbkowanych, proste lub odgięte ku nasadzie szyszki. Początkowo zielone, później jasnobrązowe. Opadają w całości. Nasiona brązowe lub czarne o długości posiadają podłużne skrzydełka długości . System korzeniowy Płytki i rozległy (tzw. system talerzowy), wskutek czego drzewa te są podatne na wywroty (wiatrowały).

Biologia i ekologia Drzewo jednopienne, kwitnie wiosną.

Do niedawna uważano, że osiąga wiek do ok. 500 lat, ale odnaleziono znacznie starsze egzemplarze (8 tys. lat). W szwedzkiej prowincji Dalarna rośnie świerk liczący aż 9550 lat, co czyni go najstarszym zbadanym drzewem na świecie. Najstarszy świerk w Polsce (350 lat) rośnie w Strzelcach Opolskich. Najwyższe zmierzone dotychczas świerki w Polsce rosną w Bardzie Śląskim (ok. ), Puszczy Białowieskiej (ok. ) oraz w Beskidzie Żywieckim, w okolicach Wielkiej Raczy (także ok. ). Najwyższy egzemplarz świerka w Europie (zarazem najwyższe europejskie drzewo rodzime) rośnie w Bośni i Hercegowinie, mierzy 63 metry.

W górach bory świerkowe tworzą piętro regla górnego (piętro górskie wyższe) występując na obszarach do n.p.m. W tajdze tworzy lasy mieszane z brzozą i sosną. Wytrzymuje duże mrozy, silny wiatr i obfite opady śniegu. Świerk ma większe wymagania glebowe, aniżeli sosna. Lepiej rośnie na glebach gliniasto-piaszczystych i piaszczysto-gliniastych. Preferuje luźne, świeże, wilgotne gleby gliniaste. Wymaga większej wilgotności gleby i powietrza. Mało odporny na działanie wiatru, ze względu na płytko rozwijający się system korzeniowy oraz gęstą koronę, najczęściej o dużej średnicy, która zwiększa możliwość wywrotów. Niebezpieczeństwo to wzrasta szczególnie przy nagłym odsłonięciu drzewostanu lub jego szybkim i silnym przerzedzeniu. Świerk dobrze znosi ocienienie – jest gatunkiem cienioznośnym.

Drzewostany świerkowe są cieniste, pod okapem świerków jest niższa temperatura aniżeli w otoczeniu oraz większa wilgotność powietrza. Słabsze są też prądy powietrza, odkłada się więcej ściółki, a do gleby dochodzi mniej opadów, których znaczny procent jest zatrzymywany w koronach drzew. Świerki mają tendencję do zakwaszania gleb, na których rosną.

Nasiona świerka stanowią istotne źródło pożywienia wielu ptaków i mniejszych zwierząt leśnych, w tym dzięciołów, krzyżodzioba świerkowego i wiewiórek. Pąki i igły są głównym pożywieniem zimowym głuszca. Igłami żywią się także gąsienicy brudnicy mniszki, która podczas gradacji może powodować duże szkody w drzewostanach świerka. Na gatunku tym żerują także przędziorki, korniki i cetyńce, a ochojnikowate powodują powstawanie na pędach charakterystycznych galasów.

Zmienność thumb|P. abies 'Cupressina' thumb|Świerk rosnący na głazie thumb|Drewno Picea abies Na północnych krańcach zasięgu świerk pospolity intensywnie krzyżuje się ze świerkiem syberyjskim (Picea obovata), dając Picea × fennica. Mieszańce wykazują różną gradację cech pośrednich, co utrudnia jednoznaczne ustalenie granic występowania obydwu gatunków. W niektórych pracach świerk syberyjski jest uznawany za podgatunek świerka pospolitego. Jednak w typowych formach drzewa te znacznie się różnią, świerk syberyjski ma krótsze szyszki, długości 5–10 cm, z zaokrąglonymi łuskami.

Populacje świerka pospolitego w południowo-wschodniej Europie mają z reguły dłuższe szyszki z bardziej zaostrzonymi łuskami. Czasem wyodrębniane są jako Picea abies var. acuminata, jednak w znaczącej większości cechy pokrywają się z resztą zasięgu.

Wyhodowano szereg odmian ogrodowych, różniących się m.in. pokrojem i barwą igieł, w tym: P. abies 'Barryi' P. abies 'Birdnest' P. abies 'Cupressina' P. abies 'Inversa' – pokrój płaczący, z pędami bocznymi przylegającymi do pnia, młode szyszki karminowe P. abies 'Nidiformis'

Zastosowanie Świerk pospolity jest ważnym źródłem lekkiego, miękkiego drewna o przyjemnym, jasnożółtawym zabarwieniu. Używany jest do pozyskiwania celulozy oraz w budownictwie. Świerki istebniańskie, z których pozyskuje się drewno używane w lutnictwie (nazywane drewnem rezonansowym) charakteryzują się gonną strzałą i równomiernym rozmieszczeniem cewek. Istebna znajduje się na pograniczu polsko-czesko-słowackim. Wykorzystywany do konstrukcji pudeł rezonansowych instrumentów muzycznych. Uważa się, że legendarne skrzypce Stradivariusa zawdzięczają swój niespotykany dźwięk między innymi szczególnym własnościom drewna świerkowego z Czech, z którego zostały wykonane. Uprawiany z przeznaczeniem na drzewko bożonarodzeniowe. Roślina ozdobna – w wielu odmianach sadzona w parkach i ogrodach.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Świerk z Puszczy Białowieskiej (prawdopodobnie najwyższy ze znanych w Polsce)

Kategoria:Sosnowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza