Parafia pw. Świętego Izydora w Drążdżewie – parafia rzymskokatolicka należąca do dekanatu Krasnosielc, diecezji łomżyńskiej, metropolii białostockiej.

Historia Parafię erygował, wydzielając ją z parafii Krasnosielc, abp Antoni Julian Nowowiejski. Wydarzenie datowane jest na 1910 lub 1911. Wedle relacji w „Miesięczniku Pasterskim Płockim”, opublikowanej w numerze z grudnia 1910, parafia powstała z dniem 1 stycznia 1911. Działania w tym kierunku podjął w 1908 lub 1909 właściciel Drążdżewa, Józef Marian Białowiejski. Do wsi przyjeżdżały delegacje i komisarze mający ocenić zasadność pomysłu powołania parafii. Na zmiany zgodził się sam bp Nowowiejski – podczas pobytu na wizytacji w Drążdżewie został przekonany o konieczności stworzenia nowej jednostki kościelnej z powodu dużej odległości od kościoła parafialnego w Krasnosielcu. W chwili stworzenia parafia liczyła 1804 wiernych ze wsi Drążdżewo, Karolewo, Zwierzyniec i Wólka Drążdżewska. W pierwszym dziesięcioleciu nowej parafii wzniesiono plebanię, organistówkę i budynki gospodarcze. Zadrzewiono cmentarz przykościelny i grzebalny oraz założono sad. W 1917 do parafii włączono Budy Prywatne i Elżbiecin.

Kościół został wybudowany w 1744 (tylko Bernard Kielak podaje lata 1730–1749) przez rodzinę Krasińskich. Była to fundacja Jana Chryzostoma Krasińskiego. Budynek został przeniesiony do wsi Drążdżewo ok. 1800 lub między 1792, kiedy zbudowano murowaną świątynię w Krasnosielcu, a 1799, kiedy w dokumentach kościelnych notowano kaplicy na terenie parafii nieposiadającą uposażenia. Pełnił funkcję kaplicy myśliwskiej. Świątynią parafialną został po erygowaniu parafii.

Cmentarz grzebalny założono w odległości ok. 300 m od kościoła, na obszarze o powierzchni 0,6 ha, powiększonym w 1948 do 1,1 ha, zaś w 1969 o 0,5 ha. Otoczono go drzewami. Zakupiono też ponad 7 ha ziemi ornej i łąk z przeznaczeniem na parafialne gospodarstwo rolne. mały|Kościół w Drążdżewie (2006) W ostatnich latach przed II wojną światową planowano rozbudowę kościoła według planów architekta Kiziniewicza z 1923. W 1936 budulec podarowała księżna Maria z Krasińskich Czartoryska. W latach 50. XX wieku dach kościoła został pokryty blachą. W 1983 budowla była remontowana. W ołtarzu głównym znajdował się obraz Matki Bożej z Dzieciątkiem (kopia z XIX wieku według Rafaela), zaś w kościele obrazy Komunii św. Stanisława Kostki z asystującą mu św. Barbarą (na odwrocie sygnatura malarza I C M Polonus, mal. 1744 we Fraumburgu – może chodzi o Frombork) i obrazy z ok. 1744, pierwszy przedstawiający Trzech Janów: Chrzciciela, Ewangelistę i Chryzostom, drugi z wizerunkiem św. Izydora Oracza (oba zapewne malowane przez I C M Polonusa). Zapewne obrazy zostały ufundowane przez Krasińskich w momencie powstania kaplicy. Wraz z erygowaniem parafii wprowadzono kult świętych: Kazimierza i Jadwigi Śląskiej, których drewniane figury umieszczono w głównym ołtarzu. Ich autorem jest Leopold Jankowski.

Kościół stał w otoczeniu drzew, na oparkanionym terenie. Obok stała drewniana trójkondygnacyjna dzwonnica o konstrukcji słupowej z połowy XVIII wieku, remontowana w XIX i XX wieku, oszalowana, czworoboczna, kryta namiotowym ośmiopołaciowym dachem nakrytym blachą. Drewnianą plebanię, która spłonęła w 1972, zbudowano w latach 1911–1912 z materiału odkupionego od parafii Nowa Wieś.

W 1928 obok świątyni, przy parkanie, zbudowano pomnik na mogile powstańców styczniowych poległych w bitwie na Płaskiej Górze nad Orzycem, których pierwotnie pochowano pod bocznym ołtarzem kościoła. Na pomniku umieszczono tablicę z napisem Poległym powstańcom – wdzięczni rodacy 1863–1928.

W 1960 na terenie parafii, w Wólce Drążdżewskiej, miał się wydarzyć cud – na szybie kapliczki mieszkaniec miał zobaczyć Maryję. W miejscu zaczęli tłumnie zbierać się ludzie. Powstały pieśni i wiersze związane z rzekomym objawieniem.

Bulla Totus Tuus Poloniae Populus papieża Jana Pawła II wydana 25 marca 1992 przeniosła parafię Drążdżewo z diecezji płockiej do diecezji łomżyńskiej. Parafia jest prowadzona przez księży diecezjalnych. mały|Kościół po translokacie do Sierpca Nowy kościół wystawiono w latach 1993–1997 staraniem proboszcza ks. Andrzeja Groblewskiego. Kamień węgielny wmurowano w 1994. Świątynię zbudowano ze środków pozyskanych z niemieckiej Fundacji Kirche in Not wspierającej kościoły w potrzebie, z zapisu testamentowego pochodzącego z parafii Krasnosielc, a mieszkającego w USA, ks. Stanisława Grabowskiego, oraz ofiar parafian. Biskup łomżyński Stanisław Stefanek konsekrował nowy drążdżewski kościół 18 października 1997. W 2009 w kościele zamontowano witraż z wizerunkami bp. Antoniego Juliana Nowowiejskiego i bp. Leona Wetmańskiego i podpisem W 100. rocznicę erygowania parafii Drążdżewo. W 2011 poświęcono umieszczoną w kruchcie kościoła tablicę z napisem PANU BOGU W DOWÓD WDZIĘCZNOŚCI ZA BEATYFIKACJĘ OJCA ŚWIĘTEGO JANA PAWŁA II, W ROKU JUBILEUSZU 100-LECIA SWEGO ISTNIENIA, PARAFIA DRĄŻDŻEWO A.D. 2011. Zawieszono również tablicę upamiętniającą miejscowych proboszczów.

W 1983 postawiono dom parafialny z przeznaczeniem na katechezę i mieszkania dla pracowników parafii.

Zabytkowy kościół został w latach 2006–2007 rozebrany i przeniesiony do Muzeum Wsi Mazowieckiej w Sierpcu, gdyż od zakończenia budowy nowej świątyni nie był użytkowany. Przeniesiono też dzwonnicę, którą ustawiono na lewo od wejścia do kościoła, zgodnie z jej pierwotną lokalizacją w Drążdżewie (w 1992 dzwonnicę przestawiono na prawą stronę). Natomiast do nowej świątyni w Drążdżewie przeniesiono obrazy i rzeźby ze starego kościoła, m.in. granitową kropielnicę z XVII–XVIII wieku. W Sierpcu zawieszono kopie obrazów z Drążdżewa.

mały|Dzwonnica po przeniesieniu do Sierpca W 2007 w Drążdżewie, w miejscu dawnego kościoła, wystawiono kapliczkę z figurą Najświętszego Serca Jezusa z tablicą upamiętniającą budynek.

Samorząd gminy Krasnosielc, pozyskawszy dofinansowanie na zagospodarowanie przestrzeni wokół świątyni (środki unijne w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014–2020) wykonała – zlecając zadanie firmie z Ciechanowa – nawierzchnię asfaltową dróg manewrowych, chodniki z kostki brukowej i miejsca parkingowe, zjazdy, nasadzenia krzewów, ławeczki i oświetlenie za pomocą latarni solarnych. W miejscu, gdzie stał zabytkowy kościół, ustawiono tablicę pamiątkową.

Odpusty parafialne w Drążdżewie to uroczystość Najświętszego Serca Jezusowego i wspomnienie św. Izydora. Obchodzi się też odpust we wtorek po Wielkanocy. Jest to nawiązanie do tego, że gdy kościół nie był jeszcze świątynią parafialną, odprawiano w nim mszę tylko raz w roku, właśnie tego dnia, i obchodzono odpust.

Zasięg parafii W granicach parafii znajdują się miejscowości:

Proboszczowie

ks. Wacław Żbikowski (1911–1912) ks. Bronisław Waszul (1912–1920) ks. Wacław Krauze (1920–1928) ks. Julian Tyszka (1928–1936) ks. Edmund Rzewnicki (1936–1942) – pochowany na cmentarzu parafialnym w Drążdżewie ks. Aleksander Sadowski (1942–1945) ks. Stefan Morko (1945–1974) – pochowany na cmentarzu parafialnym w Drążdżewie ks. Jerzy Bralski (1974–1980) – pochowany na cmentarzu parafialnym w Drążdżewie ks. Andrzej Groblewski (1980–2012) ks. Leszek Kamiński (2012–2025) ks. Piotr Ogrodowicz (od 2025)

Przypisy

Linki zewnętrzne Informacje o parafii na stronie diecezji łomżyńkiej

Parafia Kategoria:Parafie diecezji łomżyńskiej Kategoria:Parafie pod wezwaniem św. Izydora Kategoria:Religia w gminie Krasnosielc