thumb|Lindisfarne 1991 Lindisfarne – brytyjski zespół wykonujący muzykę folk rockową.
Grupa powstała w 1966 roku w Newcastle. W okresie debiutu posługiwała się różnymi nazwami, m.in. Downtown Function i Brethren. Inspiracji muzycznych szukała zarówno w folklorze Wysp Brytyjskich, jak i w ruchu hippisowskim.
Kariera zespołu Pierwszy skład: Alan Hull - śpiew, gitara i instrumenty klawiszowe,; Ray Jackson - spiew, mandolina, bandżo, harmonijka; Simon Cowe - gitara, mandolina, bandzo, śpiew; Rod Clements - bas, gitara, skrzypce, instrumenty klawiszowe, śpiew; Ray Laidlaw - perkusja. W 1973 r. Hull i Jackson dobrali sobie inny skład zespołu. Pojawili się Kenny Craddock - instrumenty klawiszowe i girara; Charlie Harcourt - gitara; Tommy Duffy - bas i Paul Nichols - perkusja. W 1975 roku grupa zawiesiła działalność. W roku 1978 odrodziła się w pierwotnym składzie. Najbardziej znani są z albumów z lat 70. dwudziestego wieku: "Nicely Out of Tune" (1970), "Fog on the Tyne" (1971), który stał się najlepiej sprzedającym się albumem w Wielkiej Brytanii w 1972 roku, "Dingly Dell" (1972) i "Back and Fourth" (1978). Przebojami były takie utwory jak: Meet Me on the Corner, Lady Eleanor, Run For Home, Fog On The Tyne i We Can Swing TogetherWiesław Weiss - Rock Encyklopedia s. 345.
Pod koniec lat 70. Lindisfarne przestał odnosić sukcesy. Nadal koncertowali i nagrywali albumy, ale komercyjnego sukcesu już nie było. W 1990 roku odszedł Ray Jackson, który oprócz Hulla był jedynym, który grał od początku. W tym samym roku zespół odniósł szczególny sukces. Wraz z gwiazdą futbolu Paulem "Gazzą" Gascoigne, pochodzącym z północnej Anglii i rozpoczynającym karierę w Newcastle United, nagrali ponownie tytułowy utwór z drugiego albumu Fog on the Tyne. Gazza był bohaterem reprezentacji Anglii na Mistrzostwach Świata we Włoszech w 1990 roku. Wraz z nim Lindisfarne zajął najwyższe miejsce w rankingach singli z numerem 2.
Kiedy 17 listopada 1995 roku zmarł nieoczekiwanie najważniejszy muzyk w zespole, Alan Hull, reszta zdecydowała się kontynuować działalność. Koncertowali, a także nagrywali albumy. Ostatni, "Promenade" w 2002 roku. 1 listopada 2003 roku zagrali ostatni koncert ze zmniejszoną obsadą pod nazwą Lindisfarne Acousticbiografia zespołu w Allmusic.
Muzycy grający w zespole Muzycy założyciele Alan Hull (20 lutego 1945-17 listopada 1995): wokal, gitara, do 1995 Simon Cowe (1 kwietnia 1948 - 30 września 2015): gitara, do 1973 i 1977 do 1993 Rod Clements (ur. 17 listopada 1947): bas, skrzypce, do 1973 i 1977 do 2003 Ray Laidlaw (ur. 28 maja 1948): perkusja, do 1973 i 1977 do 2003 Ray Jackson (urodzony 12 grudnia 1948): mandolina, harmonijka ustna, do 1990 roku
Inni muzycy Kenny Craddock († 2002): instrumenty klawiszowe, śpiew, 1973 do 1975, 1993 Charlie Harcourt: gitara, instrumenty klawiszowe, 1973 do 1975 Tommy Duffy: bas, wokal, 1973 do 1975 Paul Nichols: perkusja, 1973 do 1975 Marty Craggs: saksofon, flet, akordeon, 1984 do 2000 Steve Daggett, instrumenty klawiszowe, 1986-1989 Ian Thomson: Bass, 1993-2003 Dave Hull-Denholm: gitara, wokal 1993 do 2003 Billy Mitchell: wokal, gitara, 1995-2003
Dyskografia Albumy studyjne Nicely out of Tune (1970) Fog on the Tyne (1971) Dingly Dell (1972) Roll on Ruby (1973) Happy Daze (1974, tylko w USA) Back and Fourth (1978) The News (1979) Sleepless Nights (1982) Dance Your Life Away (1986) Amigos (1989) Elvis Lives on the Moon (1993) Blues From the Bothy (1997) Here Comes the Neighbourhood (1998) Promenade (2002)
Albumy koncertowe / kompilacje Lindisfarne Live (1973) Finest Hour (1975, Best of) Magic In The Air (1978, Live) The Best Of (1993, Best of, UK: Another Fine Mess (1995, Live)
Single Lady Eleanor (1971) Meet Me on the Corner (1971) All Fall Down (1972) Juke Box Gypsy (1978) Run for Home (1978) Nights (1982) Winning the Game (1983, tylko w Niemczech) Lady Eleanor ’88 (1988) Fog on the Tyne (nowe nagranie) z Gazza i Lindisfarne (1990)dyskografia w Allmusic
Przypisy
Kategoria:Brytyjskie zespoły folkrockowe