mały|RBU-6000 RBU-6000 Smiercz-2 () — radziecka wyrzutnia rakietowych bomb głębinowych na podstawie stacjonarnej, regulowanej w dwóch płaszczyznach z dwunastoma wyrzutniami ułożonymi w okręgu.
Historia System uzbrojenia do zwalczania okrętów podwodnych Smiercz-2 (pol. tornado) został opracowany w ZSRR w Moskiewskim Instytucie Techniki Torpedowej, pod kierunkiem głównego konstruktora W. Mastałygina, wraz z systemem Smiercz-3 (RBU-1000). Przeznaczony był do niszczenia okrętów podwodnych i obrony przed torpedami. Składał się z rakietowych bomb głębinowych RGB-60, dwunastoprowadnicowej wyrzutni RBU-6000 i systemu kierowania uzbrojeniem Buria (pol. burza). Oznaczenie wyrzutni jest skrótem od rieaktiwno-bombomiotnaja ustanowka (Реактивно-бомбомётная установка), z liczbą oznaczającą zaokrąglony zasięg w metrach, a oznaczenie bomb jest skrótem od rieaktiwnaja głubinnaja bomba. System wszedł na uzbrojenie marynarki ZSRR w 1961 roku. Oba systemy Smiercz-2 i 3 stanowiły pierwsze wyrzutnie rakietowych bomb głębinowych z automatycznym przeładowaniem w ZSRR.
System Smiercz-2 stał się następnie szeroko stosowany na prawie wszystkich nowo budowanych radzieckich dużych okrętach bojowych oraz niektórych zagranicznych z bloku wschodniego oraz Indii. Z eksportowymi jednostkami trafił też za granicę.
Opis thumb|Moment strzału z korwety projektu 133 „Kałmykija” Zasięg strzału wynosi 5800 m. Bomby RGB-60 mają kaliber 212 mm, długość 1830 mm i masę 119,5 kg. Przeznaczone są do zwalczania celów na głębokościach do 450 m, a szybkość tonięcia wynosi 11,6 m/s. Prędkość lotu sięga 400 m/s. Bomby mają zapalnik kontaktowy UDW-60 oraz akustyczny niekontaktowy WB-2 o zasięgu działania do 6 metrów. Przy wybuchu jednej bomby wybuchają pozostałe z salwy w promieniu 50 m.
Wyrzutnia RBU-6000 jest dwunastoprowadnicowa, obrotowa, przeładowywana automatycznie z magazynu pod pokładem przez pojedynczy luk po jej ustawieniu pionowym. Masa wyrzutni wynosi 3100 kg, długość 2000 mm, szerokość 2250 mm i wysokość 1700 mm. Kąt nachylenia wyrzutni wynosi od -90° (do ładowania) do +65°. W trybie automatycznym szybkość obrotu wynosi 30°/s, a w ręcznym 4°/s.
Według informacji zachodnich, system może być używany także do ostrzału celów brzegowych.
Zastosowanie System RBU-6000 Smiercz-2 używany był na okrętach radzieckich (w nawiasach nazwy kodowe NATO): krążowniki rakietowe projektu 58 (Kynda) krążowniki rakietowe projektu 1134 (Kresta I) krążowniki rakietowe projektu 1134A (Kresta II) Krążowniki rakietowe projektu 1134B (Kara) krążowniki rakietowe projektu 1144 (Kirov) krążowniki rakietowe projektu 1164 (Slava) krążowniki śmigłowcowe projektu 1123 (Moskva) krążowniki lotnicze projektu 1143 (Kiev) niszczyciele projektu 56 po modernizacji (Kotlin) niszczyciele rakietowe projektu 57A po modernizacji (Kanin) niszczyciele rakietowe projektu 61 (Kashin) niszczyciele rakietowe projektu 1155 (Udaloy) fregaty rakietowe projektu 1135 (Krivak) fregaty rakietowe projektu 1154 fregaty rakietowe projektu 1159 (Koni) fregaty projektu 35 (Mirka) fregaty projektu 159A (w kodzie NATO: Petya II) (Poti) korwety projektu 1124 (Grisha)
Okręty innych państw: niszczyciel „Mărășești” (Rumunia) niszczyciele rakietowe typu Kolkata (Indie) fregaty typu Kotor (Jugosławia) fregaty rakietowe projektu 17 typu Shivalik (Indie) fregaty rakietowe typu Talwar (Indie) korwety typu Contraamiral Eustațiu Sebastian (Tetal II) (Rumunia) korwety projektu 133 (Parchim) (NRD)
korweta ORP „Kaszub” (Polska)
Lista nie jest pełna.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Rakietowa broń ZOP