Białogrzybówka stożkowata (Hemimycena pseudolactea Kühner) – gatunek grzybów z rodziny grzybówkowatych (Mycenaceae).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Hemimycena, Mycenaceae, Agaricales, Agaricomycetidae, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Po raz pierwszy opisał go Robert Kühner w 1938 r. Synonimy: Helotium pseudolacteum (Kühner) Redhead 1982 Hemimycena pseudolactea f. platyspora H. Lehmann 2018 Hemimycena pseudolactea f. platyspora H. Lehmann 2019 Marasmiellus pseudolacteus (Kühner) Singer 1951 Mycena pseudolactea Kühner 1938 Polską nazwę zaproponował Władysław Wojewoda w 2003 r.
Morfologia Kapelusz Średnica 3–10 mm, kształt wypukły lub stożkowato-wypukły, później bardziej rozpostarty. Jest higrofaniczny, o brzegach prążkowanych. Powierzchnia biała, na środku ochrowa i naga. Blaszki Rzadkie, dochodzące do brzegu kapelusza, wąskie, białe. Trzon Wysokość 10–30 mm, grubość 0,7–1 mm, cylindryczny, prawie nagi lub oprószony, delikatnie owłosiony tylko przy podstawie, biały. Cechy mikroskopowe Podstawki 16–22 × 5,5–7 μm, 4-zarodnikowe, maczugowate. Cheilocystydy 25–60 × 8–15 μm, szeroko wrzecionowate, zwężające się ku podstawie, szkliste, często z czapeczką śluzową na wierzchołku, cienkościenne. Skórka w kapeluszu składająca się z promieniście ułożonych, cienkościennych, szklistych strzępek o szerokości 3,5–4,5 μm z licznymi krótkimi cylindrycznymi naroślami. Pileocystydy 15–35 × 4–8 μm, liczne, o zmiennym kształcie, maczugowate lub cylindryczne, często rozgałęzione, szkliste, cienkościenne. Kaulocystydy 8–35 × 5–7 μm, obfite, bardzo zmienne pod względem kształtu, szkliste, niekiedy z kapeluszem śluzowym, cienkościenne. Sprzążki obecne we wszystkich tkankach.
Występowanie i siedlisko Opisano występowanie tego gatunku w wielu krajach Europy oraz w Ameryce Północnej i w Chinach. W. Wojewoda w zestawieniu grzybów wielkoowocnikowych Polski przytacza tylko jedno stanowisko, podane przez Andrzeja Nespiaka w Tatrach w 1960 r. Zaznacza, że rozprzestrzenienie tego gatunku na terenie Polski i częstość występowania nie są znane.
Saprotrof rozwijający się na liściach i resztkach drewna liściastego. Według A. Nespiaka występuje w lasach iglastych, zwłaszcza pod świerkami, ale podano to tylko na jednym stanowisku.
Przypisy
Kategoria:Grzybówkowate Kategoria:Mykobiota Polski