Lars Ingmar Olof Bengtsson (ur. 2 marca 1920 w Sztokholmie, zm. 3 grudnia 1989 tamże) – szwedzki muzykolog.
Życiorys W latach 1937–1940 uczył się gry na fortepianie w wyższej szkole muzycznej w Sztokholmie, następnie uczył się prywatnie u Gottfrida Boona. Od 1937 do 1941 roku studiował historię sztuki i psychologię na Uniwersytecie Sztokholmskim, odbył także studia muzykologiczne u Carla-Allana Moberga w Uppsali oraz Jacques’a Handschina w Bazylei. W 1955 roku uzyskał na Uniwersytecie w Uppsali tytuł doktora na podstawie dysertacji J.H. Roman och hans instrumentalmusik: käll- och stilkritiska studier. Występował jako pianista i klawesynista.
Od 1947 do 1985 roku wykładał na Uniwersytecie w Uppsali, od 1961 roku na stanowisku profesora. W latach 1961–1985 był prezesem Szwedzkiego Towarzystwa Muzykologicznego, od 1962 do 1971 roku był też redaktorem naczelnym jego czasopisma, Svensk tidskrift för musikforksning. Od 1950 roku członek Królewskiej Akademii Muzycznej. W latach 1943–1959 pisał krytyki muzyczne do gazety Svenska Dagbladet. W swojej pracy naukowej koncentrował się na muzyce krajów skandynawskich.
Ważniejsze prace (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Muzykolodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Sztokholmie Kategoria:Szwedzcy naukowcy Kategoria:Szwedzcy redaktorzy naczelni Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Zmarli w 1989