Microbisium suecicum – gatunek zaleszczotka z rodziny Neobisiidae. Występuje w zachodniej Palearktyce.
Taksonomia Takson ten opisany został po raz pierwszy w 1945 roku przez Hansa Lohmandera pod nazwą Microbisium parvulum suecicum. Jako miejsce typowe wskazano Hejnum w Szwecji. W 1962 roku wyniesiony został do rangi osobnego gatunku przez Thydsena Meinertza.
Morfologia Zaleszczotek ten ma prosomę wyposażoną w dwie pary zaopatrzonych w soczewki oczu. Tergity i sternity są niepodzielone, a wszystkie cztery pary odnóży krocznych pozbawione są kolców na biodrach oraz zwieńczone dwuczłonowymi, podzielonymi na metatarsus i telotarsus stopami. Szczękoczułki zwieńczone są szczypcami; ich palec ruchomy ma kilka ząbków i nie występuje na nim rozgałęziona galea; szczecinka galealna osadzona jest przedśrodkowo. Szczękoczułki zaopatrzone są w rallum, którego pierwsze trzy blaszki są na przedzie drobno ząbkowane. Nogogłaszczki zaopatrzone są w szczypce, na których palcach znajdują się ujścia gruczołów jadowych; palec ruchomy i nieruchomy są mniej więcej takiej długości jak dłoń mierzona bez szypułki. Palec nieruchomy nogogłaszczków ma u form dorosłych siedem trichobotrii, z których żadne nie leży w części środkowej – wszystkie umieszczone są grupkach nasadowej i odsiebnej. Ruchomy palec nogogłaszczków ma u form dorosłych trzy trichobotria. Udo nogogłaszczków osiąga od 0,29 do 0,34 mm długości, będąc od 2,7 do 2,8 raza dłuższym niżo szerokim. Opistosoma (odwłok) ma na błonach pleuralnych ziarnistą rzeźbę.
Ekologia i występowanie Pajęczak ten należy do fauny epigeicznej.
Gatunek palearktyczny; znany jest z Belgii, Niemiec, Szwajcarii, Austrii, Włoch, Szwecji, Polski, Czech, Słowacji, Węgier i Maroka. Na „Czerwonej liście gatunków zagrożonych Republiki Czeskiej” umieszczony jako gatunek zagrożony o niedostatecznie rozpoznanym statusie (DD).
Przypisy
Kategoria:Neobisiidae Kategoria:Zaleszczotki Afryki Kategoria:Zaleszczotki Europy Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1945 roku