Samuel Seelenfreund (ur. 31 grudnia 1882 w Rymanowie, zm. 3 grudnia 1961 w Katowicach) – prawnik, działacz społeczności żydowskiej.
Życiorys Według tradycyjnego przekazu jego rodzina wywodziła się od hiszpańskich marranów, a jej przedstawiciele pierwotnie nosili nazwisko „Hilo”, zaś nazwisko Seelenfreund nadały im władze austriackie. Pochodził z zamożnej rodziny, jego dziadkowie uzyskiwali dochód z opłat pobieranych na rogatkach.
Samuel Seelenfreund urodził się 31 grudnia 1882 w Rymanowie. Był synem Salomona (tamtejszy kupiec i prezes zarządu gminy żydowskiej, zm. 1931. Miał brata Lazara. W kręgu rodziny był określany „Szmuel”.
Uczył się w chederze do 15 roku życia. Następnie w charakterze prywatysty kształcił się w C. K. Gimnazjum w Sanoku, gdzie w 1901 ukończył VIII klasę i zdał egzamin dojrzałości (w jego klasie byli m.in.: Marian Dienstl-Dąbrowa, Franciszek Jun, Roman Saphier). Po maturze podjął studia prawnicze na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, które po dwóch latach kontynuował na Uniwersytecie Wiedeńskim. Tam pozostawał pod wpływem ideologa syjonizmu i dziennikarza czasopisma „Neue Freie Presse”, Theodora Herzla. Studia prawnicze ukończył summa cum laude (z najwyższą pochwałą), uzyskując stopień doktora.
W 1910 poślubił pochodzącą z Tarnowa Franciszkę Shipper (ur. 1887, siostra Ignacego Schipera, absolwentka seminarium nauczycielskiego). Przed 1914 mieszkał nadał w Wiedniu, gdzie po wybuchu I wojny światowej jako kandydat adwokacki przebywał wraz z żoną i dwojgiem dzieci (synem i córką) pod adresem Laudongasse 69. Jesienią 1914 został zmobilizowany do służby w C. K. Armii z grona przedstawicieli wolnych zawodów. W trakcie wojny wyjechał z rodziną do Przemyśla. Służył w korpusie audytorów i w ramach służby został przeniesiony do Brzozowa w okolicy rodzinnego Rymanowa. Mając tam swoją siedzibę w 1916 został wpisany na listę c. k. adwokatów.
Po nastaniu II Rzeczypospolitej zarejestrował się w 1919 w Biurze Palestyńskim dla Galicji i Śląska jako osoba zamierzająca przesiedlić się do Palestyny. Pozostał w Brzozowie i pracował jako adwokat do 1939. Pozostawał w okręgu Izby Adwokackiej we Lwowie. Zajmował się głównie sprawami z zakresu prawa cywilnego. Został czołowym ekspertem prawniczym w Polsce w zakresie kontraktów i koncesji na poszukiwanie ropy naftowej, występując przed sądami w Sanoku i w Warszawie. Ponadto brał udział w działalności społeczności żydowskiej oraz w ruchu syjonistycznym. Był członkiem zarządu oraz przewodniczącym zarządu gminy żydowskiej (kahał) w Brzozowie do września 1939. Politycznie przynależał do ortodoksów. W połowie listopada 1926 zasiadł w reaktywowanym komitecie lokalnym organizacji syjonistycznej w Brzozowie. Działał też w administracji miasta i na rzecz jego rozwoju. Sprawował stanowisko zastępcy burmistrza Brzozowa. Był inicjatorem zawarcia umowy z firmą Siemens na dostawę prądu (do 1929 nie było w Brzozowie sieci elektrycznej), stworzenia kursów autobusowych do najbliższych stacji kolejowych (Rymanów i Sanok), budowy nowego gmachu Państwowego Gimnazjum w Brzozowie. Zasiadał w różnego rodzaju komitetach i instytucjach.
Po wybuchu II wojny światowej wyjechał z rodziną do Stryja. Wraz z żoną, młodszą córką i krewnym przebywali na Syberii. Po wojnie osiadł w Katowicach. W 1946 został radcą prawnym w Ministerstwie Przemysłu Polski Ludowej. Publikował w branżowym czasopiśmie „Węgiel”. Po przejściu na emeryturę był radcą prawnym w Katowicach. Zamieszkiwał przy ulicy Jana Kilińskiego 16/3. Samuel Seelenfreund zmarł 3 grudnia 1961 w Katowicach. Został pochowany na tamtejszym cmentarzu żydowskim przy ul. Kozielskiej. Jego żona zmarła 18 czerwca 1960Syn Mosze podał rok śmierci matki w 1946. . Ich dziećmi byli: syn Leon (wzgl. Lushek, Loshek), ur. 1911 w Nowym Targu, absolwent Państwowego Gimnazjum w Brzozowie z 1929 i studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim z 1933, działacz syjonistyczny i robotniczy. W 1934 wyjechał do Palestyny i podjął pracę w fabryce Shemen w Hajfie. W lipcu 1935 poniósł śmierć w wypadku przy pracy, porażony prądem. Dwa lata później w lokalu WIZO (Women International Zionist Organisation) w Łodzi otwarto bibliotekę poświęconą jego pamięci, córka Henryka (Risha), ur. w 1912 w Nowym Targu, absolwentka Państwowego Gimnazjum w Brzozowie z 1930 i studiów prawniczych na Uniwersytecie Warszawskim z 1934, po czym pracowała w kancelarii ojca, poślubiła prawnika i zamieszkała w Warszawie do 1939. Podczas wojny owdowiała (mąż zginął w obozie na Majdanku), a po wojnie mieszkała w Katowicach, syn Mosze Aron (wzgl. Amit, Aharon), ur. 1918, absolwent Państwowego Gimnazjum w Brzozowie z 1936, w 1937 wyjechał na studia do Palestyny na uczelni Technion, podczas II wojny służył w armii brytyjskiej, córka Geula (Lusia), ur. 1920, studiowała muzykę we Lwowie, po wojnie mieszkała z rodziną w Katowicach.
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Gimnazjum im. Królowej Zofii w Sanoku Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu Franciszkańskiego we Lwowie Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wiedeńskiego Kategoria:Adwokaci II Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Rymanowie Kategoria:Ludzie związani z Brzozowem Kategoria:Ludzie związani z Katowicami Kategoria:Pochowani na cmentarzu żydowskim przy ul. Kozielskiej w Katowicach Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Polscy radcy prawni Kategoria:Polscy zesłańcy w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Prezesi zarządów gmin wyznaniowych żydowskich w II Rzeczypospolitej Kategoria:Syjoniści Kategoria:Urodzeni w 1882 Kategoria:Urzędnicy ministerstw Polski Ludowej Kategoria:Wiceburmistrzowie miast II Rzeczypospolitej Kategoria:Zmarli w 1961 Kategoria:Żydzi związani z Sanokiem