– świątynia buddyjska szkoły sōtō w Tokio (okręg specjalny Setagaya), w JaponiiW piśmiennictwie polskim dot. Japonii przyjęto słowo „chram” jako tłumaczenie jinja (shintō), a słowo „świątynia” – buddyjskiej tera (o-tera, -ji). Podobnie jest w innych językach, w tym w języku angielskim: jinja → „shrine”, tera → „temple”.. W tej niewielkiej świątyni zaczęła się historia popularnego, „przynoszącego szczęście” białego kota maneki-nekoExploring Old Tokyo: Gōtokuji: Temple with most cats in Tokyo (ang.), dostęp 18.02.2021.
Historia Świątynia powstała w 1480. Według legendy, daimyō Naotaka Ii spotkał w tym miejscu białego kota, który machał do niego łapką, zapraszając Ii do świątyni. Ii, zdziwiony niezwykłym zachowaniem kota, wszedł za nim do wnętrza świątyni i w tym momencie w miejsce, w którym stał wcześniej uderzył piorun. Z wdzięczności za uratowanie mu życia, daimyō znacznie rozbudował i ozdobił świątynię.
Ten legendarny kot stał się pierwowzorem figurki popularnego maneki-neko, a Gōtoku-ji było pierwszym miejscem, gdzie zaczęto wytwarzać figurki „kota przynoszącego szczęście” i gdzie uznano go za wcielenie bogini miłosierdzia Kannon.
Dzisiaj na terenie świątyni znajduje się ponad tysiąc figurek maneki-neko różnych wielkości. Zgodnie z tradycją ustawili je tutaj ludzie, którym pomógł on spełnić życzenia. Wiszą tutaj także setki tabliczek ema, na których widnieje wizerunek białego kota i gdzie napisane są życzenia, które ma on pomóc spełnić. Znajduje się tu także grób Naotaki Ii.
Galeria
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Świątynie buddyjskie w Tokio Kategoria:Setagaya