Krążowniki torpedowe typu Wattignies – francuskie krążowniki torpedowe z lat 90. XIX wieku. W latach 1891–1894 w stoczniach w Rochefort i Arsenal de Cherbourg w Cherbourgu zbudowano dwa okręty tego typu. Jednostki weszły w skład Marine nationale w latach 1892–1898, a z listy floty skreślono je w latach 1908–1910 i następnie złomowano.
Projekt i budowa Krążowniki torpedowe typu Wattignies stanowiły rozwinięcie wcześniejszych okrętów typu Condor. Kadłuby jednostek wykonano ze stali.
Prototypowa jednostka („Wattignies”) powstała w stoczni , a druga („Fleurus”) w stoczni Arsenal de Cherbourg. Stępki okrętów położono w latach 1889–1891, a zwodowane zostały w latach 1891–1893. Koszt budowy jednego okrętu wyniósł w przeliczeniu od 111 000 do 116 300 £.
Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby Los „Wattignies” Arsenal de Rochefort październik 1889 9 kwietnia 1891 maj 1892 wycofany 1908, złomowany „Fleurus” Arsenal de Cherbourg marzec 1891 18 marca 1893 październik 1898 wycofany 1910, złomowany
Dane taktyczno–techniczne Okręty były niewielkimi krążownikami torpedowymi. Długość między pionami wynosiła 68 metrów, szerokość całkowita 8,92 metra, a maksymalne zanurzenie 4,8 metra. Wyporność normalna wynosiła 1280 ton. Okręty napędzane były przez dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 4000 KM, do których parę dostarczały cztery lub osiem kotłów. Maksymalna prędkość napędzanych dwiema śrubami jednostek wynosiła 18–18,5 węzła. Okręty zabierały maksymalnie 160 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 2800 Mm przy prędkości 10 węzłów.
Główne uzbrojenie artyleryjskie jednostek składało się z pięciu pojedynczych dział kalibru 100 mm M1881 L/26. Oprócz tego na okrętach zainstalowano sześć pojedynczych dział Hotchkiss M1885 L/40 kal. 47 mm i cztery pojedyncze działka kal. 37 mm M1885 L/20. Okręty wyposażone były w cztery nadwodne wyrzutnie torped kal. 350 mm.
Wypukły stalowy pokład pancerny miał grubość 40 mm, a nad maszynownią znajdował się koferdam i pokład przeciwodłamkowy.
Załoga pojedynczego okrętu liczyła od 162 do 173 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba „Wattignies” został przyjęty do służby w Marine nationale w maju 1892 roku, a bliźniaczy „Fleurus” ze względu na problemy z kotłami został wcielony w skład floty dopiero w październiku 1898 roku. W końcu lat 90. XIX wieku z pokładu okrętów usunięto wszystkie wyrzutnie torped. Obie jednostki zostały wycofane ze służby w latach 1908–1910, a następnie złomowane.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia