Kanonierki torpedowe typu Bombe – francuskie kanonierki torpedowe z lat 80. XIX wieku. W latach 1883–1890 w stoczniach w La Seyne-sur-Mer i w Le Petit-Quevilly zbudowano osiem okrętów tego typu. Jednostki weszły w skład Marine nationale w latach 1887–1890, a z listy floty skreślono je w latach 1905–1914 i następnie złomowano.

Projekt i budowa Kanonierki torpedowe typu Bombe zaprojektowano jako niewielkie, jednokominowe jednostki o trzech masztach (początkowo z ożaglowaniem), z taranowymi dziobami, wystającymi rufaami i pochylonymi dośrodkowo burtami. Kadłuby jednostek wykonano ze stali.

Spośród ośmiu okrętów typu Bombe sześć powstało w stoczni (FCM), a dwa w stoczni . Stępki okrętów położono w latach 1883–1884, a zwodowane zostały w latach 1885–1886.

Okręt Stocznia Początek budowy Wodowanie Wejście do służby Los „Bombe” FCM listopad 1883 16 kwietnia 1885 październik 1887 wycofany 1911, złomowany „Couleuvrine” 1883 30 czerwca 1885 1887 wycofany 1911, złomowany „Dague” czerwiec 1884 czerwiec 1885 1888 wycofany 1905, złomowany „Dragonne” październik 1884 28 sierpnia 1885 1888 wycofany 1910, złomowany „Flèche” październik 1884 8 listopada 1885 1888 wycofany 1912, złomowany „Lance” grudzień 1884 20 kwietnia 1886 1890 wycofany 1914, złomowany „Sainte-Barbe” Claparède 1884 10 października 1885 1890 wycofany 1911, złomowany „Salve” 1884 6 lutego 1886 1890 wycofany 1906, złomowany

Dane taktyczno–techniczne Okręty były kanonierkami torpedowymi o długości między pionami 59,2 metra, szerokości całkowitej 5,97 metra i maksymalnym zanurzeniu 3,17 metra. Wyporność normalna wynosiła od 369 do 430 ton. Okręty napędzane były przez dwie pionowe maszyny parowe o łącznej mocy 1800 KM, do których parę dostarczały cztery kotły lokomotywowe. Maksymalna prędkość napędzanych dwiema śrubami jednostek wynosiła 18–19 węzłów. Okręty zabierały maksymalnie 108 ton węgla.

Uzbrojenie artyleryjskie jednostek składało się początkowo z dwóch pojedynczych dział Hotchkiss M1885 L/40 kalibru 47 mm, umieszczonych na dziobie i rufie oraz pięciu rewolwerowych działek kal. 37 mm M1885 L/20. Okręty wyposażone były w dwie pojedyncze nadwodne wyrzutnie torped kal. 350 mm.

Opancerzenie obejmowało jedynie nadbudówki, które miały stalowe ściany o grubości 13 mm.

Załoga pojedynczego okrętu składała się z 70 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba Wszystkie okręty typu Bombe („Bombe”, „Couleuvrine”, „Dague”, „Dragonne”, „Flèche”, „Lance”, „Sainte-Barbe” i „Salve”) weszły do służby w Marine nationale między 1887 a 1890 rokiem. W latach 90. XIX wieku na większości jednostek wymieniono sprawiające problemy kotły lokomotywowe (oprócz „Couleuvrine” i „Dragonne”). Dokonano też modernizacji uzbrojenia, montując na sponsonach w miejscu dwóch rewolwerowych działek kal. 37 mm dwa działa kal. 47 mm. Jednostki zostały wycofane ze służby w latach 1905–1914, a następnie złomowane.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia