Erichsonius – rodzaj chrząszczy z rodziny kusakowatych i podrodziny kusaków.
Rodzaj ten został wprowadzony w 1874 roku przez Charlesa A. Alberta Fauvela.
Chrząszcze o wydłużonym, smukłym ciele. Głowę mają z tyłu zwężoną. Głaszczki szczękowe cechuje wrzecionowaty, zaostrzony na końcu ostatni człon o długość prawie dwa razy większej niż przedostatni. Szyja jest w ⅔ tak szeroka jak głowa. Powierzchnia przedplecza jest silnie punktowana z wyjątkiem szerokiej, gładkiej linii wzdłuż jego środka. Trójkątne epimery przedtułowia są słabo zesklerotyzowane. Śródpiersie jest pozbawione poprzecznej listwy i zaopatrzone w wąski, klinowaty wyrostek międzybiodrowy. Odnóża przedniej pary mają rozszerzone stopy, przy czym u samców ich rozszerzenie jest silniejsze. Odwłok samca cechuje się trójkątnie wykrojoną tylną krawędzią szóstego sternitu, a jego aparat kopulacyjny dwuramienną paramerą.
Przedstawiciele rodzaju występują w krainach: palearktycznej, nearktycznej, orientalnej, australijskiej i etiopskiej z Madagaskarem włącznie. W Polsce stwierdzono 3 gatunki (zobacz też: kusakowate Polski)
Należy tu 155 opisanych gatunków:
Przypisy
Kategoria:Kusaki Kategoria:Rodzaje i podrodzaje zwierząt nazwane w 1874 roku