thumb|Mariusz Błaszczak podczas podpisania umowy na dostawę 250 czołgów Abrams dla Wojska Polskiego (2022) (ur. 19 września 1969 w Legionowie) – polski polityk, samorządowiec i historyk.
Poseł na Sejm VI, VII, VIII, IX i X kadencji (od 2007), przewodniczący Klubu Parlamentarnego Prawa i Sprawiedliwości (2010–2015, od 2023). Szef Kancelarii Prezesa Rady Ministrów (2005–2007), minister-członek Rady Ministrów w rządzie Jarosława Kaczyńskiego (2007), minister spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Beaty Szydło i pierwszym rządzie Mateusza Morawieckiego (2015–2018), minister obrony narodowej w pierwszym, drugim i trzecim rządzie Mateusza Morawieckiego (2018–2023), wiceprezes Rady Ministrów (2022–2023).
Życiorys Syn Lucjana i Danuty; jego ojciec pracował w fabryce FSO na Żeraniu. Ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego z tytułem zawodowym magistra historii uzyskanym w 1995 na podstawie pracy zatytułowanej Opinie szlachty województw poznańskiego i kaliskiego wobec polityki zagranicznej Rzeczpospolitej w latach 1587–1611, której opiekunem był Jarema MaciszewskiTomasz Wituch, Bogdan Stolarczyk, Studenci Instytutu Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego 1945–2000, Kraków: Wydawnictwo Arkadiusz Wingert i Przedsięwzięcie Galicja 2010.. Odbył podyplomowe studia w Uniwersytecie Warszawskim z zakresu samorządu terytorialnego i rozwoju lokalnego (1997) oraz w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego w zakresie zarządzania w administracji (2006). Był słuchaczem IX promocji Krajowej Szkoły Administracji Publicznej (2001).
Należał do Niezależnego Zrzeszenia Studentów i Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej. Był członkiem Porozumienia Centrum, następnie przystąpił do Prawa i Sprawiedliwości. Zasiadł m.in. w zarządzie regionu mazowieckiego oraz radzie politycznej tej partii. Bez powodzenia kandydował na radnego Legionowa w 1994 z ramienia komitetu Mała Ojczyzna oraz w 1998 z listy Akcji Wyborczej Solidarność.
Po studiach pracował w Urzędzie Miasta LegionowoDominika Dziobkowska, Jan Fusiecki, Włodzimierz Pawłowski, Kto idzie za braćmi Kaczyńskimi, „Gazeta Stołeczna” nr 294 z 19 grudnia 2005, s. 6.. W latach 2001–2003 zasiadał w radzie nadzorczej Przedsiębiorstwa Energetyki Cieplnej „Legionowo”. W wyborach samorządowych w 2002 był kandydatem KWW Sprawiedliwość Prawo i Samorządność na urząd prezydenta Legionowa; uzyskał 11% głosów i nie wszedł do drugiej tury. W latach 2002–2004 pełnił funkcję zastępcy burmistrza warszawskiej dzielnicy Wola. W grudniu 2004 objął stanowisko burmistrza dzielnicy Śródmieście.
W wyborach w 2005 bezskutecznie kandydował do Sejmu z warszawskiej listy PiS. 31 października 2005 premier Kazimierz Marcinkiewicz powołał go na stanowisko szefa Kancelarii Prezesa Rady Ministrów. Pełnił tę funkcję również w rządzie Jarosława Kaczyńskiego do 4 listopada 2007. W latach 2006–2007 zasiadał także w sejmiku mazowieckim. 27 marca 2007 został powołany na stanowisko ministra-członka Rady Ministrów w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. 7 września tego samego roku odwołano go z tej funkcji z jednoczesnym powołaniem na sekretarza stanu w KPRM (zachował wówczas stanowisko szefa kancelarii). Od 11 września do 16 listopada 2007 ponownie był ministrem bez teki.
W wyborach parlamentarnych w tym samym roku z ramienia Prawa i Sprawiedliwości uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu podwarszawskim 10 061 głosów. W marcu 2009 został rzecznikiem prasowym KP PiS, a 3 sierpnia 2010 przewodniczącym klubu parlamentarnego tej partii. W wyborach w 2011 uzyskał reelekcję liczbą 44 319 głosów. Utrzymał także stanowisko przewodniczącego KP PiS w Sejmie VII kadencji.
W 2015 został ponownie wybrany do Sejmu, otrzymując 73 139 głosów. 16 listopada tego samego roku powołany na ministra spraw wewnętrznych i administracji w rządzie Beaty Szydło. 11 grudnia 2017 objął to stanowisko w nowo utworzonym rządzie Mateusza Morawieckiego. 9 stycznia 2018 został odwołany z funkcji ministra spraw wewnętrznych, a następnie tego samego dnia mianowany nowym ministrem obrony narodowej w miejsce Antoniego Macierewicza.
W sierpniu 2018 jego publiczne wypowiedzi w TV Trwam odnośnie do parady równości w Poznaniu część mediów i komentatorów określiła jako homofobiczne i stanowiące mowę nienawiści.
W wyborach w 2019 Mariusz Błaszczak z powodzeniem ubiegał się o poselską reelekcję, otrzymując 135 189 głosów. 15 listopada 2019 ponownie objął urząd ministra obrony narodowej, wchodząc w skład drugiego rządu dotychczasowego premiera. 22 czerwca 2022 powołany dodatkowo na stanowisko wicepremiera, zastępując odchodzącego z rządu Jarosława Kaczyńskiego.
Funkcję wiceprezesa Rady Ministrów pełnił do 21 czerwca 2023; ustąpił razem z innymi wicepremierami w związku z ponownym wejściem Jarosława Kaczyńskiego do rząduPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 czerwca 2023 r. nr 1131.19.2023 o zmianie w składzie Rady Ministrów ().Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 20 czerwca 2023 r. nr 1131.20.2023 o zmianie w składzie Rady Ministrów ().. Podczas zajmowania stanowiska wicepremiera kierował również Komitetem Rady Ministrów do spraw Bezpieczeństwa Narodowego i spraw Obronnych.
W wyborach w 2023 po raz piąty z rzędu uzyskał mandat poselski (z wynikiem 127 578 głosów). W listopadzie tego samego roku ponownie objął funkcję przewodniczącego klubu parlamentarnego swojego ugrupowania. 27 listopada 2023 powołany na ministra obrony narodowej w trzecim gabinecie Mateusza MorawieckiegoPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 27 listopada 2023 r. nr 1131.39.2023 o powołaniu w skład Rady Ministrów ().. Ponownie został też przewodniczącym Komitetu Rady Ministrów do spraw Bezpieczeństwa Narodowego i spraw Obronnych. Z administracji rządowej odszedł 13 grudnia 2023. W Sejmie X kadencji został członkiem Komisji Obrony Narodowej. W październiku 2024 powołany na przewodniczącego Komitetu Wykonawczego PiS. W 2026 powołany w skład Rady Bezpieczeństwa i Obronności przy Prezydencie RP oraz Rady Parlamentarzystów przy Prezydencie RP.
Postępowanie karne We wrześniu 2023 ujawnił odtajnioną przez siebie część dokumentów dotyczących planu użycia Sił Zbrojnych RP „WARTA-00101”. W związku z tą decyzją na wniosek prokuratora generalnego Sejm 6 marca 2025 głosami 245 posłów uchylił mu immunitetUchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 marca 2025 r. w sprawie wyrażenia przez Sejm Rzeczypospolitej Polskiej zgody na pociągnięcie do odpowiedzialności karnej posła Mariusza Błaszczaka ().. 21 marca 2025 prokurator przedstawił mu zarzuty przekroczenia uprawnień przez funkcjonariusza publicznego oraz ujawnienia lub wykorzystanie informacji niejawnych o klauzuli „tajne" lub „ściśle tajne". Polityk nie przyznał się do tego czynu, stwierdził, że miał prawo do odtajnienia archiwalnych dokumentów.
W sierpniu 2025 prokurator skierował przeciwko niemu w tej sprawie akt oskarżenia.
Odznaczenia i wyróżnienia W 2019 odznaczony Krzyżem Wielkim Komandorskim Orderu „Za zasługi dla Litwy”. W 2022 został uhonorowany ukraińskim Orderem „Za zasługi” I klasy; w 2026 podjął decyzję o zwróceniu tego orderu.
W 2016 został wyróżniony Medalem Pamiątkowym XXV-lecia NSZZ Funkcjonariuszy Straży Granicznej oraz Krzyżem „Golgota Wschodu”.
30 maja 2017 postanowieniem nr 11/OP/2017 MSWiA, podpisanym przez wiceministra Jarosława Zielińskiego, został odznaczony Złotą Odznaką „Zasłużony dla Ochrony Przeciwpożarowej”. Następnego dnia, po zapytaniu ze strony mediów, Jarosław Zieliński postanowieniem nr 12/OP/2017 Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji uchylił tę decyzję wobec odmowy przyjęcia odznaki.
W 2018 z racji objęcia urzędu ministra otrzymał odznakę okolicznościową Ministerstwa Obrony Narodowej.
W 2022 został wyróżniony nagrodą „Człowiek Wolności”, przyznaną przez redakcję tygodnika „Sieci”. W 2023 przyznano mu tytuł Człowieka Roku tygodnika „Wprost” (za 2022).
Wyniki w wyborach ogólnopolskich Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik 1993 Porozumienie Centrum Sejm II kadencji nr 2 449 (0,17%) 2005 Prawo i Sprawiedliwość Sejm V kadencji nr 19 869 (0,11%) 2007 Sejm VI kadencji nr 20 10 061 (2,18%) 2011 Sejm VII kadencji 44 319 (9,85%) 2015 Sejm VIII kadencji 73 139 (14,91%) 2019 Sejm IX kadencji 135 189 (22,58%) 2023 Sejm X kadencji 127 578 (17,46%)
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Absolwenci Krajowej Szkoły Administracji Publicznej Kategoria:Absolwenci Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Burmistrzowie dzielnic Warszawy Kategoria:Działacze Niezależnego Zrzeszenia Studentów Kategoria:Ludzie roku tygodnika Wprost Kategoria:Ministrowie-członkowie Rady Ministrów III Rzeczypospolitej Kategoria:Ministrowie obrony III Rzeczypospolitej Kategoria:Ministrowie spraw wewnętrznych III Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem „Golgota Wschodu” Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem „Za Zasługi dla Litwy” Kategoria:Polacy odznaczeni Orderem „Za zasługi” (Ukraina) Kategoria:Politycy Akcji Wyborczej Solidarność Kategoria:Politycy Porozumienia Centrum Kategoria:Politycy Prawa i Sprawiedliwości Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VI kadencji Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VII kadencji Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej VIII kadencji Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej IX kadencji Kategoria:Posłowie na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej X kadencji Kategoria:Posłowie z okręgu Warszawa II Kategoria:Szefowie Kancelarii Prezesa Rady Ministrów Kategoria:Wiceburmistrzowie dzielnic Warszawy Kategoria:Wicepremierzy III Rzeczypospolitej Kategoria:Ludzie urodzeni w Legionowie Kategoria:Urodzeni w 1969 Kategoria:Radni sejmiku województwa mazowieckiego III kadencji