Giannina Braschi (ur. 5 lutego 1953 w San Juan) – portorykańska poetka, nowelistka, dramaturgistka.
Zdobywczyni nagród i grantów takich jak: National Endowment for the Arts Fellow, PEN/Open Book Award, New York Foundation for the Arts, Danforth Scholarship, Ford Foundation, Rutgers Faculty Grant.
Życiorys Urodzona w zamożnej portorykańskiej rodzinie. Jej babka była nauczycielką angielskiego, a zarazem jedną z pierwszych kobiet, które ukończyły studia na Uniwersytecie Portoryko. Ojciec Gianniny Braschi, Euripedes Braschi był poważanym tenisistą.
W latach 1966–1968 rozwijała swoje umiejętności sportowe, wygrywając turniej tenisowy w Portoryko oraz próbowała swoich sił także, jako modelka oraz piosenkarka. Współzałożycielka chóru dziecięcego w San Juan.
Studiowała w: Madrycie, Rzymie, Londynie oraz Rouen, a następnie przeprowadziła się do Nowego Jorku. W 1980 uzyskała doktorat z literatury iberyjskiej na Stony Brook Univeristy w Nowym Jorku.
Kariera naukowa Wykładała na City University of New York, Uniwersytecie Rutgersa i Colgate University. Opublikowała prace na temat: Cervantesa, Garcilaso, Césara Vallejo, Juana Ramona Jimeneza i Federico García Lorca.
Prace naukowe ,,Cinco personajes fugaces en el camino de Don Quijote", Cuadernos Hispanoamericanos, No. 328, 1977 (esej na temat Don Kichota Cervantesa). ,,La Metamorfosis del ingenio en la Égloga III de Garcilaso," Revista canadiense de estudios hispánicos, 1979 (esej na temat trzeciej sielanki Garcilaso). ,,La poesía de Bécquer: El tiempo de los objetos o los espacios de la luz", Costa Amic, Mexico City, 1982 (książka na temat poezji Gustavo Adolfo Becquera). ,,La gravedad de la armonía en ‘Soledades galerías y otros pomas’ de Machado," Plural, 1983 (esej na temat poezji Antonio Machado). ,,Breve tratado del poeta artista", Cuadernos Hispanoamericanos, No. 433-36, 1986 (esej na temat poezji Federico García Lorca)
Twórczość Jest zaliczana do twórców postkolonialnych, postmodernistycznych oraz nuyorican (nowojorskich z korzeniami portorykańskimi).
Tworzy poezję postmodernistyczną w angielskim, hiszpańskim oraz spanglish. Używając tych języków pragnie podkreślić proces socjalizacji, przez który przechodzą latynoscy imigranci w USA. Jej twórczość jest hybrydą filozofii politycznej, poezji, teatru oraz fikcji.
Jej prace podejmują tematykę dotyczącą: historii USA i Portoryko, kapitalizmu, imigracji, rewolucji, zamachów 11 września oraz amerykańskiego imperializmu.
Książki 1980 – Asalto al tiempo 1985 – La comedia profana 1987 – Libro de payasos y bufones 1988 – El imperio de los sueños 1998 – Yo-Yo Boing! - pierwsza w jej twórczości powieść w pełni napisana w spanglish 2011 – United States of Banana - pierwsza książka w pełni napisana po angielsku, której początek dotyczy zburzenia World Trade Center w związku z zamachami 11 września. Dzieło krytycznie podchodzi do kapitalizmu XXI wieku oraz globalnego terroryzmu.
Nagrody i granty 1997 – National Endowment for the Arts Fellowship 1998 – El Diario La Prensa's Outstanding Women 1999 – PEN American Center Open Book Award za pracę Yo-Yo Boing! Danforth Scholarship Ford Foundation Fellowship New York Foundation for the Arts Fellowship Peter S. Reed Foundation/InterAmericas Instituto de Cultura Puertorriqueña
Przypisy
Linki zewnętrzne przemówienie Gianniny Braschi podczas National Book Festival w 2012 roku
Kategoria:Dramaturdzy XX wieku Kategoria:Dramaturdzy XXI wieku Kategoria:Ludzie urodzeni w San Juan Kategoria:Pisarze hiszpańskojęzyczni Kategoria:Poeci anglojęzyczni Kategoria:Poeci XX wieku Kategoria:Poeci XXI wieku Kategoria:Portorykańscy poeci Kategoria:Prozaicy XX wieku Kategoria:Prozaicy XXI wieku Kategoria:Urodzeni w 1953 Kategoria:Sztuka postkolonialna