Fiołek wapieniolubny (Viola calcarata L.) – gatunek roślin z rodziny fiołkowatych (Violaceae). Występuje naturalnie w południowo-wschodniej Francji, południowych Niemczech, Szwajcarii, północnych Włoszech, Austrii, Chorwacji, Serbii, Albanii oraz Grecji.
Morfologia 220px|left|thumb|Kwiat Pokrój Bylina dorastająca do 3–10 cm wysokości. Łodyga jest krótka i wyprostowana. Roślina tworzy kłącza. Liście Blaszka liściowa ma owalny lub lancetowaty kształt. Mierzy 1–4 cm długości (generalnie dłuższe niż szersze), jest karbowana na brzegu, z 1–5 zębami z każdej strony, ma zbiegającą po ogonku nasadę i tępy wierzchołek. Ogonek liściowy jest nagi i ma 20 mm długości. Przylistki są pierzaste, całobrzegie lub ząbkowane (do 4 zębów u nasady), osiągają 5–15 mm długości (maksymalnie do połowy długości liści). Kwiaty Pojedyncze lub zebrane w parach, wyrastające z kątów pędów. Mają działki kielicha o owalnym kształcie. Płatki ma średnicę 2–4 cm, płatki są odwrotnie jajowate i mają purpurową barwę (rzadziej żółtą, białą lub różnobarwną), płatek przedni z żółtymi żyłkami, wyposażony w obłą ostrogę o długości 8-15 mm. Owoce Torebki mierzące 5 mm długości, wyprostowane, gładkie, o jajowatym kształcie, z ostrym wierzchołkiem. Gatunki podobne Roślina może być mylona z fiołkiem senizyjskim (V. cenisia), który różni się bezzębnymi liśćmi i mniejszymi, zaokrąglonymi kwiatami.
Biologia i ekologia Rośnie na łąkach, pastwiskach i terenach skalistych. Występuje na wysokości od 1300 do 2400 m n.p.m. Kwitnie od kwietnia do października.
Zobacz też Lista gatunków z rodzaju fiołek
Przypisy
Kategoria:Fiołkowate Kategoria:Taksony opisane przez Karola Linneusza