Jacques Wildberger (ur. 3 stycznia 1922 w Bazylei, zm. 23 sierpnia 2006 w Riehen) – szwajcarski kompozytor.
Życiorys Ukończył konserwatorium w Bazylei (dyplom 1944), gdzie uczył się gry na fortepianie u Eduarda Ehrsama, Eduarda Hennebergera i Paula Baumgartnera oraz teorii u Gustava Güldensteina. W latach 1948–1952 studiował prywatnie w Asconie u Wladimira Vogla. W latach 1951–1953 był uczestnikiem Międzynarodowych Letnich Kursów Nowej Muzyki w Darmstadcie. Od 1946 do 1955 roku pracował jako korepetytor w teatrze miejskim w Bazylei. Od 1959 do 1966 roku wykładał kompozycję, analizę muzyczną i instrumentację w Hochschule für Musik w Karlsruhe. W 1967 roku przebywał w Berlinie jako stypendysta Deutscher Akademischer Austauschdienst. Od 1966 do 1987 roku był wykładowcą Musik-Akademie w Bazylei.
Twórczość Początkowo pod wpływem studiów u Wladimira Vogla posługiwał się techniką dodekafoniczną; później, po zapoznaniu się z twórczością Pierre’a Bouleza, zwrócił się w kierunku integralnego serializmu. W młodości był działaczem Szwajcarskiej Partii Pracy, lewicowe zaangażowanie polityczne Wildbergera odżyło później w jego twórczości podczas pobytu na stypendium w Berlinie, gdzie zetknął się z ruchem studenckim. W utworach wokalno-instrumentalnych łączył ze sobą teksty różnych autorów, skupiając się na dociekaniach nad rolą sztuki we współczesnym świecie. W ostatnim okresie swojej działalności kompozytorskiej swobodnie łączył nowsze i dawniejsze środki wyrazu, np. w utworze Kammerkonzert zestawiając mikrotony smyczków z dźwiękami syntezatora.
Dzieła (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Kompozytorzy XX wieku Kategoria:Kompozytorzy XXI wieku Kategoria:Szwajcarscy kompozytorzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Bazylei Kategoria:Urodzeni w 1922 Kategoria:Zmarli w 2006