Wojciech Michalik (ur. 7 czerwca 1939 w Biskowicach) – polski rugbista i działacz sportowy.
Życiorys Od 1963 do 1966 pracował w Kopalni Węgla Kamiennego „Dymitrow” (potem „Centrum”) w Bytomiu. Był kierownikiem do spraw kultury fizycznej i sportu, a także zawodnikiem i trenerem sekcji rugby Klubu Sportowego Czarni Bytom. W 1964 ukończył studia na warszawskiej Akademii Wychowania Fizycznego. W latach 1966-1968 pełnił funkcję kierownika Sekcji Sportu Klubu Sportowego Warszawianka. W 1966 był członkiem zarządu tego klubu, a w 1967 skarbnikiem Polskiego Związku Rugby. Od 1968 do 1970 był prezesem Klubu Sportowego Ogniwo, a od 1968 do 1972 kierownikiem wyszkolenia Federacji Sportowej Ogniwo Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Gospodarki Komunalnej i Terenowej. Od 1970 do 1973 był wiceprezesem do spraw sportowych Polskiego Związku Rugby. W 1973 został sekretarzem generalnym Rady Głównej Kultury Fizycznej i Turystyki Ogniwo. W latach 1973–1974 był prezesem Okręgowego Związku Łyżwiarskiego w Warszawie. Od 1978 piastował funkcję prezesa Polskiego Związku Łyżwiarstwa Figurowego. Był członkiem Polskiego Komitetu Olimpijskiego. W 1971 został członkiem PZPR, a w 1980 członkiem plenum GKKFiSpraca zbiorowa, Kto jest kim w Polsce 1984. Informator biograficzny, Interpress, Warszawa 1984, s. 612-613, AZS, Biogramy.
Osiągnięcia sportowe Od 1960 do 1972 był członkiem polskiej kadry narodowej rugbistów. Jego pierwszym trenerem był Marian Bondarowicz. Siedem razy zdobył tytuł mistrza polski i dwa razy tytuł wicemistrza kraju w rugby:
złote medale mistrzostw Polski seniorów: 1962, 1963, srebrne: 1961, 1964 (AZS AWF Warszawa), brązowe medale mistrzostw Polski seniorów: 1965, 1966, zdobywca Pucharu PZR 1964 (Czarni Bytom), srebrne medale mistrzostw Polski seniorów: 1968, 1969 (Orzeł Warszawa), brązowy medal mistrzostw Polski seniorów 1970 (Skra Warszawa).
W reprezentacji Polski seniorów rozegrał dziewięć spotkań międzypaństwowych (skrzydłowy młyna). Był instruktorem Polskiego Związku Rugby (1965) oraz trenerem II klasy (1971), trenerem reprezentacji Polski juniorów (1972) i seniorów Czarnych Bytom (1966-1967).
Odznaczenia Otrzymał m.in. następujące odznaczenia:
Rodzina Miał żonę i dwójkę dzieci. Mieszkali przy ul. Morszyńskiej w Warszawie.
Przypisy
Kategoria:Członkowie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaczeniem im. Janka Krasickiego Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Kultury Fizycznej” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Działacz Turystyki” Kategoria:Odznaczeni odznaką „Zasłużony Mistrz Sportu” (Polska) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Polscy działacze rugby union Kategoria:Polscy trenerzy rugby union Kategoria:Prezesi Polskiego Związku Łyżwiarstwa Figurowego Kategoria:Reprezentanci Polski w rugby union Kategoria:Rugbyści Skry Warszawa Kategoria:Sportowcy AZS-AWF Warszawa Kategoria:Sportowcy Orła Warszawa Kategoria:Urodzeni w 1939