Nadieżda Dmitriewna Chwoszczynska (), po mężu Zajonczkowska (; ur. , zm. w Petersburgu) – rosyjska powieściopisarka, poetka, krytyk literacki i tłumaczka literatury francuskiej.
Życiorys Urodziła się 20 maja 1824 w powiecie prońskim w guberni riazańskiej. Pochodziła z rodziny urzędniczo-ziemiańskiej, w której otrzymała wykształcenie domowe. Mieszkała najpierw w Riazaniu, a od 1884 w Petersburgu.
Debiutowała jako poetka w 1847. Do 1859 opublikowała w różnych pismach około stu wierszy. Były to utwory liryczne o charakterze społeczno-obywatelskim. W 1850 opublikowała fantazję dramatyczną Giulio (), a w 1853 poetycką opowieść Zdarzenie na wsi ().
Rozgłos zdobyła jako powieściopisarka o orientacji demokratycznej. Jej debiutem prozatorskim była Anna Michałowna () opublikowana w 1850 w renomowanym piśmie Otieczestwiennyje zapiski (). Duże uznanie zyskały trylogia Prowincja w dawnych czasach () oraz powieść Baryton (). W tej ostatniej przedstawiła rozkład rodziny szlacheckiej (nie bez wpływu były tu jej osobiste przeżycia). Poruszyła też kwestię losów kobiet wyzyskiwanych przez pseudopostępowych działaczy społecznych.
W kolejnych latach opublikowała kilkanaście powieści społeczno-obyczajowych. Szczególną popularnością cieszyły się: Pensjonarka (, 1861), Pierwsza walka (, 1869), Wielka niedźwiedzica (, 1870–1871), Rzeczy minione (, 1878) oraz Nauczycielka (, 1880). Ukazywała w nich codzienny byt szlachty i ludu, konflikty międzypokoleniowe, dążenia społeczne inteligencji rosyjskiej oraz walkę kobiet o emancypację. Problemy te, zwłaszcza konflikty „ojców i dzieci”, poruszyła jeszcze intensywniej w swych ostatnich utworach: Zdrowi (, 1883), Pożegnanie (1884) Obowiązki (1886) i Zamieć (1889). Zajmowała się też krytyką literacką i tłumaczeniem literatury francuskiej.
Przypisy
Kategoria:Rosyjscy pisarze XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1824 Kategoria:Zmarli w 1889