Slavko Osterc (ur. 17 czerwca 1895 w Veržeju, zm. 23 maja 1941 w Lublanie) – słoweński kompozytor.
Życiorys Studiował w Mariborze u Emerika Berana, następnie w latach 1925–1927 uczył się w konserwatorium w Pradze u Karela Boleslava Jiráka, Vítězslava Nováka i Aloisa Háby. Po ukończeniu studiów do 1939 roku pracował w Lublanie jako wykładowca konserwatorium, od 1939 do 1941 roku był natomiast profesorem akademii muzycznej.
Twórczość W swojej twórczości sięgał po nowe prądy w muzyce. Początkowo stosował tonalność, następnie przeszedł do atonalności i politonalności, eksperymentował też z muzyką ćwierćtonową. Wczesne kompozycje Osterca utrzymane są w idiomie neoromantycznym, w późniejszych zwrócił się ku ekspresjonizmowi i formom neobarokowym, czerpał też inspiracje z folkloru. Jako pierwszy twórca wprowadził do muzyki słoweńskiej cechującą się lapidarnością tzw. operę minutową.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Słoweńscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1941