Zabij to i wyjedź z tego miasta – polski pełnometrażowy psychologiczny film animowany z 2020 roku w reżyserii Mariusza Wilczyńskiego i wg jego scenariusza.
Fabuła Film skupia się na dwóch naprzemiennych wątkach. W pierwszym wątku fabularnym, kiedy ośmioletni chłopiec Janek oraz jego ojciec wyjeżdżają z uprzemysłowionego miasta nad morze, matka Janka odczuwa tęsknotę za synem oraz narastające przerażenie rozpadem więzi międzyludzkich i brutalnością życia w jej mieście.
W drugim, autobiograficznym wątku podstarzały Mariusz (alter ego reżysera) próbuje na nowo ułożyć sobie życie po śmierci rodziców. Mariusz w swojej wyobraźni odtwarza wybranych idoli z jego młodości: Andrzeja Wajdę, Tadeusza Nalepę i innych. Gdy zdaje sobie jednak sprawę, że przeszłości nie da się już odwrócić, w symbolicznej scenie nad morzem zasypuje swój świat wspomnień i zanurza się w wodzie, by całkiem zniknąć w morskiej otchłani.
Obsada głosowa
Produkcja Zabij to i wyjedź z tego miasta był pełnometrażowym debiutem Wilczyńskiego, specjalizującego się dotąd w krótkometrażowych filmach animowanych. Realizacja filmu trwała 14 lat, a intencją reżysera było symboliczne pożegnanie swoich dawnych idoli, którzy „w krótkim czasie odeszli”. Przemawiający w filmie Wilczyński twierdził: „Nie wierzę w śmierć, oni nie umarli, żyją za to w mojej wyobraźni”.
Odbiór
Nagrody Film Wilczyńskiego okazał się wielkim sukcesem festiwalowym. Swoją światową premierę miał w sekcji „Spotkania” na 70. MFF w Berlinie. Zdobył pierwsze w historii Złote Lwy dla filmu animowanego na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni; był nagradzany również m.in. na MFF w Wiedniu (Nagroda FIPRESCI) oraz na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Animowanych w Ottawie (Grand Prix). Film zdobył także Polską Nagrodę Filmową za najlepszy film w 2021 roku.
Recenzje Darek Arest z „Dwutygodnika” odnalazł w Zabij to i wyjedź z tego miasta „osobiste pożegnanie” i rodzaj „kolektywnego egzorcyzmu”, który pozwala widzowi odbyć „podróż przez historię polskiego kina”. Arest dopowiadał, że „wizja Łodzi drugiej połowy XX sprawdza się jako podejrzanie uniwersalny obraz kończącego się świata, świata, którego już nie ma i pewnie nigdy nie było”. Mateusz Demski z czasopisma „Ekrany” twierdził, że „świat pamięci przedstawiony przez Wilczyńskiego jest światem płynnym, niestałym, wrażeniowym”. Prowadzi to do sytuacji, w której „wyjątkowo trudno zrekonstruować samą fabułę filmu – fragmentaryczną, zawikłaną, pełną sprzeczności, gdzie przeplatają się punkty widzenia bohaterów z różnych porządków, fikcyjnych i prawdziwych”. Zdaniem Michała Piepiórki z portalu Bliżej Ekranu „trudno nie wsiąknąć w ten wizyjny obraz, bo oblepia nas muzyka Breakoutu, wciągają barwy znanych głosów, wytwarzających nieznany świat, który z miejsca staje się bliski. I wcale nie chce się z niego wyjeżdżać”.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Polskie animowane filmy pełnometrażowe Kategoria:Polskie filmy psychologiczne Kategoria:Polskie filmy z 2020 roku Kategoria:Filmy animowane z 2020 roku Kategoria:Filmy nagrodzone Polską Nagrodą Filmową Orzeł dla najlepszego filmu Kategoria:Filmy nagrodzone Złotymi Lwami na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych Kategoria:Pełnometrażowe debiuty reżyserów