Edward StarzeńskiW ewidencji urzędników Austro-Węgier był określany w języku niemieckim jako „Eduard Graf Starzeński”. herbu Lis (ur. 1854 lub 1855 w Górze Ropczyckiej lub w Sędziszowie, zm. 11 września 1909 w Podgórzu) – hrabia, c. k. urzędnik samorządowy.

Życiorys Urodził się 3 października 1854 lub 13 października 1855 w Górze Ropczyckiej bądź w 1855 w Sędziszowie). Był synem Kazimierza Starzeńskiego (1807-1877) i Marii z domu Smorągiewicz (1830-1903). Jego rodzeństwem byli: Julia (ur. 1857, żona Mieczysława Deisenberga, a potem Czesława Zapalskiego), Kazimiera (ur. 1858, żona Tytusa Lemera), Karol (1860-1921).

Ukończył naukę w gimnazjum w Krakowie, a następnie studia na Uniwersytecie w Innsbrucku. Wstąpił do służby administracyjnej Austro-Węgier. Był zatrudniony w starostwach w Bozen, Schwaz, Wiedniu, Korneuburgu. Około 1889 został przeniesiony Sanoka w Galicji i od tego czasu był tam komisarzem w starostwie c. k. powiatu sanockiego. Stamtąd w styczniu 1890 został przeniesiony do Krakowa i odtąd był komisarzem starostwa c. k. powiatu krakowskiego do Krakowa••. Od około 1892 do 1896 był sekretarzem namiestnictwa w C. K. Namiestnictwie we Lwowie, skąd od około 1893 w tym charakterze był przydzielony do starostwa w Krakowie••. W tym okresie, od około 1893 do 1896 był też komisarzem rządowym Banku Galicyjskiego dla handlu i przemysłu w Krakowie•••. Około 1895/1896 był też członkiem wydziału w Krajowym Towarzystwie Rybackim w Krakowie.

12 sierpnia 1896 został starostą utworzonego w tym czasie c. k. powiatu podgórskiego i piastował ten urząd przez 13 lat do końca życia•••••••. Z racji sprawowanego stanowiska równolegle pełnił funkcję przewodniczącego C. K. Rady Szkolnej Okręgowej w Podgórzu••••••••••••.

7 czerwca 1906 otrzymał tytuł i charakter c. k. radcy namiestnictwa, a 1 maca 1907 tytuł rzeczywistego c. k. radcy namiestnictwa. 15 lutego 1899 otrzymał tytuł honorowego obywatelstwa miasta Podgórze.

28 lipca 1881 w Innsbrucku poślubił Filomenę (wzgl. Minnę, ur. 1864) Bandeson, córkę właściciela tamtejszego hotelu Tirolerhof. Mieli córkę Marię (1882-1962, żona Arpada Chwalibogowskiego), Kazimierę Helenę (ur. 1883, żona Jana Kantego Fibicha), Kazimierza (ur. 1888), Egona (1889-1939).

thumb|240px|Tablica nagrobna Edwarda Starzeńskiego Latem 1909 uczestniczył w polowaniu pod Wiedniem, podczas którego został ukąszony przez muchę. Początkowo zbagatelizował niewielką ranę na szyi, lecz następnie do organizmu wdało się zakażenie krwi, a przeprowadzona kilkanaście dni od zdarzenia operacja nie powiodła się i 11 września 1909 chory zmarł w Podgórzu. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie 13 września 1909 (katakumba Wolnego).

Odznaczenia Kawaler Orderu Franciszka Józefa (22 lutego 1903) Medal Jubileuszowy Pamiątkowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Absolwenci i studenci Uniwersytetu w Innsbrucku Kategoria:Honorowi obywatele Podgórza (zabór austriacki) Kategoria:Ludzie związani z Innsbruckiem Kategoria:Ludzie związani z Krakowem Kategoria:Ludzie związani z Ropczycami Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Polacy odznaczeni Krzyżem Jubileuszowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Jubileuszowym Pamiątkowym dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych Kategoria:Polacy – odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Franciszka Józefa Kategoria:Starostowie galicyjscy Edward Kategoria:Urodzeni w 1854 Kategoria:Zmarli w 1909