Bremer – polski herb szlachecki z indygenatu.
Opis herbu Opis historyczny Juliusz Ostrowski blazonuje herb następująco:
Opis współczesny Opis skonstruowany współcześnie brzmi następująco:
Na tarczy dwudzielnej w słup w jej lewym polu srebrnym pół czerwonego koła młyńskiego, prawe pole czerwone.
W klejnocie pięć piór strusich, skrajne srebrne, następne czerwone i środkowe srebrne.
Labry herbowe czerwone, podbite srebrem.
Geneza Herb Bremer jest indygenatem z 1662 roku, przyznanym Egidemu Bremerowi, Baronowi von Brytmar.
Herbowni Herb ten był herbem własnym, toteż do jego używania uprawniony jest tylko jeden ród herbownych:
Bremer.
Zobacz też Heraldyka polska Ród herbowy
Uwagi
Przypisy
Bibliografia Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. - Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1897 - T. 1. - 620 stron. Juliusz Ostrowski. Księga herbowa rodów polskich. - Warszawa: Księgarnia Antykwarska B. Bolcewicza, 1898 - T. 2. - 380 stron.
Kategoria:Herby z indygenatu Kategoria:Herby własne