Antoni Ludwik Pański (ur. 8 października 1895 w Łodzi, zm. 9 stycznia 1942 w Wilnie) – polski publicysta, tłumacz, filozof i działacz społeczny.
Życiorys Najstarszy syn łódzkiego neurologa Aleksandra Pańskiego i Róży Pańskiej (1875–1942?) z domu Seideman. Studiował filozofię na Uniwersytecie Warszawskim, uczeń Tadeusza Kotarbinskiego. Był związany z ruchem robotniczym, przez pewien czas (1932) był wydawcą i redaktorem wydawanego w Warszawie (Koszykowa 51 m 22) dwutygodnika „Przegląd Socialistyczny”. Pracownik wydziału statystycznego magistratu WarszawyZ Pola walki, 1974, nr 3, s. 210. Znawca języka i literatury angielskiej. Przełożył prace Bertranda Russella, Davida Lloyda George’a. Po wybuchu wojny znalazł się w Wilnie gdzie przez 9 miesięcy był sekretarzem generalnym Komitetu Pomocy Uchodźcom w Wilnie. Współpracował z przedstawicielami Misji Hoovera (Commision for Polish Relief) w Polsce. Po zajęciu Wilna przez Niemców w czerwcu 1941 roku został aresztowany przez Gestapo. Zmarł przypuszczalnie w 9 stycznia 1942 roku w więzieniu na Łukiszkach.
Jego pierwszą żoną była Elza Aftergut. W różnych okresach życia był związany ze swoja daleką kuzynką Janiną Hosiasson, przypuszczalnie był jej mężem po śmierci Adolfa Lindenbauma w 1941 roku. Jest opisany w jednym z rozdziałów książki Antoniego Marianowicza. Jego braćmi byli Wacław Solski i Jerzy Pański.
Przypisy Dziadek (Adolf Seidemann) Antoniego Pańskiego był bratem babci (Leona Feigenblatt z domu Seidemann) Janiny Hosiasson.
Linki zewnętrzne Dzieła Antoniego Pańskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1942 Kategoria:Absolwenci Wydziału Filozofii i Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie związani z Wilnem Kategoria:Polacy i obywatele polscy straceni przez Niemcy nazistowskie w Polsce 1939–1945 Kategoria:Polscy filozofowie XX wieku Kategoria:Filozofowie szkoły lwowsko-warszawskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Łodzi