mały|240px|Ecja na liściu bodziszka łąkowego Puccinia polygoni-amphibii Pers. – gatunek grzybów z rodziny rdzowatych (Pucciniaceae). Grzyb mikroskopijny pasożytujący na roślinach z rodzaju bodziszek (Geranium) i rdest (Polygonum, Persicaria). Wywołuje u nich chorobę zwaną rdzą.
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Puccinia, Pucciniaceae, Pucciniales, Incertae sedis, Pucciniomycetes, Pucciniomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Takson ten opisał w 1801 r. Christiaan Hendrik Persoon.
Synonimy: Aecidium sanguinolentum Lindr. 1900 Dicaeoma persicariae Gray 1821 Dicaeoma polygoni-amphibii (Pers.) Rabenh. Puccinia amphibii Fuckel 1874 Puccinia polygoni Alb. & Schwein. 1805 Puccinia polygoni-amphibii var. convolvuli Arthur 1934 Puccinia polygoni-convolvuli DC. 1808 Uredo betae var. convolvuli Alb. & Schwein. 1805
Morfologia i rozwój Puccinia polygoni-amphibii jest pasożytem dwudomowym, tzn. że jego cykl życiowy odbywa się na dwóch żywicielach. Spermogonia i ecja rozwijają się na liściach bodziszków (Geranium). Spermogonia tworzą się na obydwu stronach blaszki liściowej, są nieliczne i częściowo zagłębione w tkance liścia. Ecja powstają głównie na dolnej stronie liścia, są cylindryczne, z wąskim zakrzywionym brzegiem podzielonym na małe segmenty. Tworzą koncentryczne kręgi na intensywnie zaczerwienionych częściach liści.
Brązowe uredinia i czarnobrązowe telia rozwijają się na niektórych gatunkach rdestów (Polygonum), przeważnie na dolnej stronie liści. Urediniospory z 2 porami rostkowymi powyżej równika. Teliospory dwukomórkowe, ściana górnej komórki jest silnie pogrubiona. Mają trwały trzonek o barwie od szklistej do żółtawobrązowej, mniej więcej tej samej długości co zarodnik.
Występowanie Puccinia polygoni-amphibii występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą.
W Polsce opisano występowanie na bodziszku łąkowym (Geranium pratense), rdeście ziemnowodnym (Persicaria amphibia) i rdeście szczawiolistnym (Polygonum lapathifolium).
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Rdzowate