Drogowskazy: zbiór rozpraw o inteligencji rosyjskiej (, Wiechi. Zbornik statiej o russkoj intielligiencii) – zbiór artykułów filozofów rosyjskich, krytykujący rewolucyjne tradycje inteligencji w Imperium Rosyjskim. Autorami artykułów byli Nikołaj Bierdiajew, Siergiej Bułgakow, Michaił Gerszenzon, , , Piotr Struwe i Siemion Frank. Almanach Wiechi niejednokrotnie zestawiano z późniejszym o osiemnaście lat głośnym esejem Juliena Bendy Zdrada klerków ze względu na szczególną „sytuacyjność” tych dwóch wydarzeń intelektualnych, ich wymiar krytyki politycznej i środowiskowej. Prasa mieszczańska dostrzegła w Wiechach znamię czasu — zwrot kadetów (Partii Konstytucyjno-Demokratycznej) na prawo, ich przesunięcie się w kierunku konserwatywnym, a nawet ku zwolenników carskiego samowładztwa.
Wiechi nawiązują do innego zbioru artykułów filozoficzno-społecznych, zatytułowanego Problemy idealizmu (1902). Twórcy Drogowskazów, których nazwano Wiechowcami, poddali krytyce materializm i ateizm Wissariona Bielinskiego, Nikołaja Czernyszewskiego, Gieorgija Plechanowa oraz ideologię marksizmu. Wiechi znalazy kontynuację w wydanym w 1918 roku zbiorze De profundis. Zdaniem Leszka Augustyna pendant do Wiechów może stanowić szkic Gieorgija Fiedotowa Tragedia inteligencji (1926).
Przekład na język polski
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Literatura rosyjska Kategoria:Literatura filozoficzna w języku rosyjskim Kategoria:Utwory literackie z 1909 Kategoria:Srebrny wiek (Rosja)