Ivan Ljubičić (ur. 19 marca 1979 w Banja Luce) – chorwacki tenisista i trener tenisa, zdobywca Pucharu Davisa, brązowy medalista olimpijski z Aten (2004) w grze podwójnej, półfinalista wielkoszlemowego French Open.
W zawodowym Tourze zadebiutował w 1997 roku, podczas turnieju w Zagrzebiu, gdzie przegrał w pierwszej rundzie 7:6(5), 3:6, 0:6 z Davidem Prinosilem. Od tego czasu rozegrał ponad 700 zawodowych spotkań w grze pojedynczej i ponad 200 w grze podwójnej.
Ljubičić zwyciężył w 10 turniejach ATP World Tour w grze pojedynczej, a jego największy sukces to wygrana w 2010 roku w imprezie rangi ATP World Tour Masters 1000 rozgrywanej w Indian Wells. Oprócz tego Chorwat przegrał finał 14 turniejów (w tym 3 turniejów ATP World Tour Masters 1000).
W reprezentacji grał od 1998 roku, kiedy pierwszy raz wystąpił w Pucharze Davisa. Łącznie rozegrał 36 spotkań w grze pojedynczej oraz 19 w grze podwójnej. Wchodził także w skład reprezentacji, która w 2005 roku zdobyła to trofeum. W 2004 roku, w parze z Mariem Ančiciem zdobył brązowy medal na igrzyskach olimpijskich w Atenach, pokonując w meczu o 3. miejsce 7:6(4), 4:6, 16:14 Hinduski debel Mahesh Bhupathi–Leander Paes.
Najwyższą pozycję w rankingu singlistów, trzecią, zajmował w maju 2006 roku.
15 kwietnia 2012 roku Chorwat zakończył zawodową karierę.
Życie prywatne Ivan Ljubičić jest synem Marko i Hazirii. Ma również starszego brata, Vladana. W wieku 13 lat, w 1992 roku Ljubičić przeniósł się z nękanych wojną Bałkanów, trafiając przez Belgrad, Lublanę i Opatiję do Rijeki. W 1993 roku przeprowadził się do włoskiego Moncalieri, gdzie rozwijał swoje zdolności tenisowe. Od 18 roku życia Chorwat mieszka w Monte Carlo. Dnia 8 listopada 2004 poślubił Aidę, która towarzyszyła mu w każdym z rozgrywanych turniejów. Cztery lata po ślubie, w czwartkowy ranek 6 listopada 2008 roku urodził się im syn, Leonardo, natomiast 29 listopada 2011 roku na świat przyszła córka, Zara. Ljubičić jest blisko zaprzyjaźniony ze swoim wieloletnim trenerem, Riccardem Piattim oraz innym chorwackim tenisistą, Mario Ančiciem.
Ljubičić pełnił również ważną rolę w ówczesnym stowarzyszeniu tenisistów; między 2004 a 2006 był wiceprzewodniczącym rady zawodników ATP, natomiast w latach 2006-2008 był przewodniczącym stowarzyszenia. W sierpniu 2008 roku chorwacki tenisista został wybrany przedstawicielem graczy ATP, jednak w styczniu 2009 zrezygnował z tej funkcji na rzecz rodziny i kariery tenisowej.
Kariera tenisowa Lata juniorskie Występy w gronie juniorów Ljubičić zaczął w kwietniu 1994 roku w Umagu. Pierwszy wygrany turniej w tej kategorii tenisowej Chorwata miał miejsce w maju 1996 roku we Włoszech w zawodach Prato International Junior Tournament. W lipcu tego samego roku tenisista chorwacki doszedł do finału młodzieżowego Wimbledonu, gdzie przegrał jednak decydujący o tytule pojedynek z Uładzimirem Wałczkou 6:3, 2:6, 3:6. Drugi triumf w cyklu juniorów Ljubičić wywalczył w grudniu na Florydzie w zawodach Eddie Herr International Junior Tournament, po zwycięstwie w finale nad Arnaudem Di Pasqualem.
Rok 1997 był końcowym Chorwata w gronie młodzieżowców. W styczniu awansował do półfinału Australian Open, a po raz ostatni zagrał w Roland Garrosie, pokonany w ćwierćfinale przez Luisa Hornę.
Najwyżej w klasyfikacji rankingowej juniorów Ljubičić był na 11. miejscu wraz z zakończeniem sezonu 1996. Rozegrał w cyklu młodzieżowym łącznie 97 meczów, z których 68 wygrał.
Sezony 1997–2000 Debiut Ljubičicia w zawodowym cyklu tenisistów miał miejsce w styczniu 1997 roku podczas rozgrywek ITF Futures w Zagrzebiu. Chorwat poniósł jednak porażkę w I rundzie z Davidem Prinosilem. W swoim drugim profesjonalnym starcie, podczas zawodów kategorii ATP Challenger Tour w Zagrzebiu, Ljubičić awansował do finału, w którym przegrał 1:6, 2:6 z Alberto Berasateguiem. W połowie sierpnia zadebiutował w zawodach rangi ATP World Tour, w Waszyngtonie, gdzie odpadł z Marzio Martellim.
W 1998 roku Chorwat najlepsze rezultaty osiągnął podczas zawodów ATP Challenger Tour w Warszawie i Edynburgu, dochodząc do ćwierćfinałów oraz w tym samym sezonie, w połowie lutego, Ljubičić otrzymał powołanie do reprezentacji Chorwacji na mecz Pucharu Davisa przeciwko Finlandii. Ljubičić przegrał oba swoje singlowe pojedynki, z Villem Liukko i Tuomasem Ketolą, a także został pokonany w deblowym spotkaniu wspólnie z Sašą Hiršzonem przez tych samych zawodników. We wrześniu chorwacki tenisista wystąpił w rundzie z Norwegią, zakończoną zwycięstwem tenisistów z Bałkanów. Ljubičić pokonał Jana Froda Andersena i Christiana Ruuda oraz zwyciężył w deblowym spotkaniu z tymi samymi tenisistami w parze z Lovro Zovkiem.
Pierwsze turniejowe zwycięstwa Ljubičić zaczął odnosić w 1999 roku. W lutym wygrał dwa turnieje ITF Futures w Zagrzebiu, natomiast w marcu zatriumfował w imprezie z cyklu ATP Challenger Tour w Besançon, po pokonaniu w finale 6:4, 6:2 Lionela Rouxa. W kwietniu Chorwat po raz pierwszy wystartował w imprezie kategorii ATP Masters Series, na ziemnych kortach w Monte Carlo, dochodząc do III rundy, po wcześniejszym wyeliminowaniu Andrija Medwediewa i Jewgienija Kafielnikowa, jednych z czołowych tenisistów tych lat. Pojedynek o ćwierćfinał turnieju przegrał z Félixem Mantillą. W połowie czerwca, w parze z Lovro Zovkiem, Ljubičić wygrał pierwszy w grze podwójnej turniej ATP Challenger Tour, podczas rywalizacji w Zagrzebiu. W sierpniu Ljubičić awansował do pierwszego w karierze półfinału zawodów ATP World Tour, w Umagu, gdzie odpadł po porażce z Magnusem Normanem, natomiast we wrześniu zadebiutował w rozgrywkach wielkoszlemowych, na kortach US Open w Nowym Jorku. W I rundzie wyeliminował Jeffa Morrisona, jednak w II rundzie odpadł z Johnem van Lottumem. Wraz z rozpoczęciem się zawodów w Nowym Jorku, Ljubičić po raz pierwszy w karierze awansował do czołowej setki rankingu światowego, na 100. miejsce, a sezon ukończył na 77. pozycji.
Na początku sezonu 2000 Ljubičić doszedł do półfinału imprezy w Sydney, po wcześniejszym zwycięstwie m.in. z Maratem Safinem i Toddem Martinem. W spotkaniu o awans do finału chorwacki tenisista uległ Jasonowi Stoltenbergowi. Następnie Chorwat po raz pierwszy zagrał w Australian Open, jednak został pokonany w I rundzie przez Jamesa Sekulova. W lutym osiągnął ćwierćfinał rozgrywek w Marsylii, odpadając z Rogerem Federerem, a w maju debiutował na Roland Garrossie w Paryżu. Pojedynek I rundy zakończył się porażką Ljubičicia z Jewgienijem Kafielnikowem. Również w I rundzie Chorwat przegrał na Wimbledonie, z kolei w połowie lipca dotarł do półfinału w Båstad, ponosząc porażkę z Magnusem Normanem. W lipcu, podczas imprezy w Umagu, osiągnął pierwszy finał turnieju ATP World Tour w grze podwójnej. Razem z Zovkiem przegrali jednak finałowy pojedynek 1:6, 6:7(2) z Álexem Lópezem Morónem i Albertem Portasem. Na przełomie sierpnia i września Chorwat wystartował w US Open, gdzie nie sprostał w I rundzie Thomasowi Johanssonowi. Drugi deblowy finał Ljubičić osiągnął w listopadzie, w Lyonie, gdzie wraz z Jackiem Waitem zostali pokonani 6:1, 6:7(2), 7:6(7) przez Paula Haarhuisa oraz Sandona Stolle'a. Rok Ljubičić ukończył na 91. miejscu w zestawieniu ATP singlistów, stając się tym samym najwyżej sklasyfikowanym Chorwatem na koniec sezonu.
Sezon 2001 Pierwszy start Chorwata w sezonie miał miejsce w Adelaide, gdzie uległ w ćwierćfinale Nicolásowi Massú. Z kolei podczas Australian Open odpadł w I rundzie z Sébastienem Grosjeanem. W lutym Ljubičić awansował do ćwierćfinału w Rotterdamie, a w marcu po raz pierwszy w karierze doszedł do ćwierćfinału turnieju z cyklu ATP Masters Series, na betonowych kortach w Miami, po wygranych z Magnusem Normanem i Carlosem Moyą. W meczu o awans do półfinału chorwacki tenisista nie sprostał późniejszemu zwycięzcy turnieju, Andre Agassiemu. W kwietniu Ljubičić zagrał w Pucharze Davisa przeciwko Austrii, odnosząc zwycięstwo singlowe ze Stefanem Koubkiem oraz deblowe z parą Julian Knowle-Jürgen Melzer. Partnerem deblowym Ljubičicia był Goran Ivanišević, a zespół chorwacki przeszedł do dalszej fazy turnieju wygrywając rywalizację 4:1.
Na nawierzchni ziemnej, w maju Ljubičić doszedł do ćwierćfinału w Sankt Pölten, ponosząc porażkę z Michalem Tabarą. W paryskim Roland Garrosie Chorwat przegrał w I rundzie z Marcosem Ondruską. Na trawiastych kortach Wimbledonu również odpadł w I rundzie, tym razem z Rainerem Schüttlerem.
W lipcu chorwacki tenisista wystartował najpierw w Gstaad, awansując do ćwierćfinału, w którym uległ Àleksowi Corretji oraz w Umagu, gdzie powtórzył ten sam wynik. Podczas turnieju w Umagu Ljubičić osiągnął ponadto finał gry podwójnej, w parze z Lovro Zovkiem. Chorwacka para przegrała pojedynek o mistrzowski tytuł z duetem Sergio Roitman-Andrés Schneiter.
Podczas US Open Series Chorwat na początku sierpnia doszedł po raz drugi do ćwierćfinału zawodów Masters Series, w Cincinnati. Po drodze wyeliminował m.in. Carlosa Moyę i Hiszama Araziego. Spotkanie o dalszą rundę przegrał z Lleytonem Hewittem. Na US Open Ljubičić w I rundzie pokonał Martina Damma, a w II rundzie uległ Maratowi Safinowi. Pod koniec września Chorwat wystartował w Pucharze Davisa przeciwko Włochom, w barażach o awans do grupy światowej. W swoim spotkaniu singlowym pokonał Federico Luzziego, a w pojedynku deblowym w parze z Goranem Ivaniševiciem wygrał z parą Giorgio Galimberti-Mosé Navarra. Dzięki temu triumfowi Chorwacja awansowała do najwyższej klasy rozgrywek.
Jesienią Ljubičić, na początku października, zagrał w Grenoble w ramach zawodów ATP Challenger Tour, dochodząc do finału, w którym przegrał z Johanem Settergrenem. W tym samym miesiącu chorwacki tenisista zagrał w Lyonie, gdzie wygrał swój pierwszy turniej kategorii ATP World Tour w grze pojedynczej. Po drodze wyeliminował m.in. w I rundzie lidera rankingu, Gustavo Kuertena oraz w półfinale Marata Safina, przeciwko któremu obronił piłkę meczową. W finale wynikiem 6:3, 6:2 Ljubičić pokonał Junusa al-Ajnawiego.
Rok 2001 Chorwat zakończył na 37. pozycji w zestawieniu ATP.
Sezony 2002–2003 Sezon Ljubičić zainaugurował występem w Adelaide, dochodząc do ćwierćfinału, w którym uległ Hiszamowi Araziemu. Na Australian Open Chorwat dotarł do III rundy, ponosząc porażkę z Wayne'em Ferreirą. W lutym Ljubičić zagrał w pojedynku I rundy Pucharu Davisa z Niemcami, który zakończył się końcowym triumfem Chorwatów 4:1. Ljubičić najpierw przegrał z Rainerem Schüttlerem, następnie pokonał Nicolasa Kiefera, a w deblu razem z Goranem Ivaniševiciem wygrali rywalizację z Michaelem Kohlmannem i Davidem Prinosilem. W tym samym miesiącu Chorwat awansował do półfinału turnieju w Rotterdamie, po zwycięstwie m.in. z Jewgienijem Kafielnikowem, jednak w meczu o awans do finału nie sprostał Timowi Henmanowi. Kolejny w sezonie ćwierćfinał tenisista z Chorwacji osiągnął w Dubaju, ponosząc porażkę z Fabrice'em Santoro. Na początku kwietnia reprezentacja Chorwacji odpadła w rundzie ćwierćfinałowej Pucharu Davisa z Argentyną. Ljubičić rozegrał trzy spotkania, jedno zakończone zwycięstwem w singlu, przeciwko Juanowi Ignacio Cheli oraz wygrał mecz deblowy, partnerując Ivaniševiciowi przeciwko Lucasowi Arnoldowi Kerowi i Guillermo Cañasowi. Jedyną porażkę Ljubičić doznał z Gastónem Gaudio.
Podczas wielkoszlemowego Rolanda Garrosa Chorwat został wyeliminowany w I rundzie przez Fernando Vicente, a na Wimbledonie doszedł do II rundy po wygranej z Ramónem Delgado. Pojedynek o dalszą rundę przegrał z Wayne'em Ferreirą. W lipcu Ljubičić awansował do półfinału rozgrywek w Gstaad, gdzie po raz kolejny w sezonie nie sprostał Gastónowi Gaudio. Następnie Chorwat zagrał w Umagu, w ćwierćfinale przegrywając ze Željko Krajanem. We wrześniu Ljubičić osiągnął II rundę na US Open, eliminując Fabrice'a Santoro, a odpadając ze Sjengiem Schalkenem. Do końca sezonu Chorwat dotarł jeszcze do ćwierćfinału turnieju w Taszkencie, a rok zakończył na 49. miejscu w rankingu światowym.