Wesele księżackie (znany również pod nazwą Wesele księżackie w Złakowie Borowym) – polski barwny amatorski film dokumentalny z 1937 w reżyserii inżyniera Tadeusza Jankowskiego. Zrealizowany na wąskiej taśmie 16 mm. Film przedstawia księżackie zwyczaje weselne w miejscowości Złaków Borowy: zaprosiny, zaręczyny, ślub, oczepiny, ucztę i tańce. Wzięło w nim udział ok. 50 miejscowych chłopców i dziewcząt. Warstwę dźwiękową stanowią regionalne motywy muzyczne z płyt. W ten sposób opisywało Wesele księżackie węgierskie pismo „Magyrsag”:
Produkcja Tadeusza Jankowskiego zdobyła kilka nagród. W 1938 otrzymała pierwszą nagrodę w kategorii filmów dokumentalnych na Międzynarodowym Kongresie Filmu Amatorskiego w Wiedniu oraz Wielką Nagrodę Międzynarodowego Zrzeszenia Amatorów Filmowców UNICA za najlepszy film całego konkursu. Uzyskała także złoty medal i Puchar św. Stefana na Międzynarodowym Festiwalu Filmów Amatorskich w Budapeszcie spośród 47 zgłoszonych filmów.
Księżacką kulturę ludową przedstawia również Piękno Księstwa Łowickiego (1937) tego samego reżysera.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Wesele Księżackie (fragment). youtube.com, 2016-10-26. [dostęp 2021-04-15].
Kategoria:Polskie filmy dokumentalne Kategoria:Polskie filmy z 1937 roku Kategoria:Polskie filmy przedwojenne